Fablo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Fablo estas rakonto, plejofte versa, en kiu agas kaj parolas bestoj aŭ objektoj, kaj per kiu oni prezentas moralinstruon, ordinare formulitan komence aŭ fine. La fabloj estas unu el la plej malnovaj literaturaj ĝenroj. Iliajn ŝpurojn ni trovas jam en la Gilgameŝa epopeo aŭ ekzemple en la Biblio (Juĝistoj 9,7 - 16).

Konataj fablistoj estas: Ezopo, Fedro, Johano de La Fonteno kaj Ivan Krilov

En Esperanto aperis inter alie jenaj kolektoj de fabloj:


Jen ekzemplo de Kálmán Kalocsay el Ezopa saĝo :

La vulpo kaj la vinbero

Allogis la vinbero, sed estis iom alte.
La vulp' klopodis longe, por ĝin atingi salte,
sed ne sukcesis, lacis, rigardis ĝin, avida
finfine ŝultrotiris, dirante: "Eh, acida!"

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas proverbo pri fablo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof[1]:

  • Citaĵo
     Malsatulon la fabloj ne nutros. 

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Lernu