Floraj Ludoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

La Floraj Ludoj estis literatura konkurso en la okcitana lingvo establita en Tuluzo en la jaro 1323 kaj okazinta ĝis 1484. Ekde 1393 ĝis la fino de la 15-a jarcento ĝi okazis ankaŭ en Barcelono, aŭspicie de la reĝoj de Aragono.

La Floraj Ludoj de Barcelono denove stariĝis en 1859, danke al la iniciato de Antoni de Bofarull kaj Víctor Balaguer. Ilia devizo Patria, Fides, Amor (Patrio, Fido, Amo) aludis al la tri regulaj premioj: la Natura Floro (katalune: Flor Natural) aŭ honora premio, kiun oni atribuis al la plej elstara am-poemo, la Ora Englantino (Englantina d'or) al plej elstara patriotisma poemo kaj la Ora kaj Arĝenta Violo (Viola d'or i argent) al la plej elstara religia poemo. La gajinto de tri regulaj premioj estis investita Florluda Majstro (Mestre en Gai Saber). La Floraj Ludoj fariĝis mejloŝtono por la t.n. Renaskiĝo de la kataluna literaturo kaj famigis verkistojn kiel Jacint Verdaguer, Àngel Guimerà, Narcís Oller kaj Josep Maria de Segarra.

La Floraj Ludoj estis enkondukitaj en la Esperanto-literaturon okaze de la 5-a Universala Kongreso en Barcelono (1909) kaj ekde 1911 organizitaj de Kataluna Esperantista Federacio sub la nomo Internaciaj Floraj Ludoj.