Fernando de los Ríos

Por samtitola artikolo vidu la paĝon Fernando de los Ríos (metrostacio).

Fernando de los Ríos
Persona informo
Fernando de los Ríos
Naskonomo	Fernando del Río Urruti
Naskiĝo	8-an de decembro 1879 (1879-12-08) en Ronda
Morto	31-an de majo 1949 (1949-05-31) (69-jaraĝa) en Nov-Jorko
Tombo	Civila tombejo de Madrido 40.422214 °N, 3.636161 °U / 40.422214; -3.636161 (mapo) vd
Lingvoj	hispana vd
Ŝtataneco	Hispanio vd
Alma mater	Universitato Centra de Madrido Universitato de Granado vd
Partio	Hispana Laborista Socialista Partio (1919–) vd
Subskribo
Familio
Edz(in)o	Gloria Giner de los Ríos (mul) (1912–1949) vd
Infanoj	Laura de los Ríos Giner (en) vd
Parencoj	Laura García Lorca (mul) (nepino) vd
Profesio
Okupo	politikisto juristo verkisto diplomato universitata instruisto vd
Aktiva en	Madrido • Granado vd
Postenoj Postenoj ambassador of Spain to the United States (en) (1936–1939) Rector of the Complutense University of Madrid (en) (1936–1936) Member of the Cortes republicanas (en) (1936–1939) Member of the Cortes republicanas (en) (1936–1936) Madrilgo Ateneoko presidentea (en) (1934–1936) Member of the Cortes republicanas (en) (1933–1936) Minister of State of Spain (en) (1933–1933) Foreign Minister (en) (1933–1933) Ministro de Eduko, Kulturo, kaj Sporto de Hispanio (1931–1933) minister of Public Instruction and Fine Arts (en) (1931–1933) Member of the Cortes republicanas (en) (1931–1933) Ministro pri Justico de Hispanio (1931–1931) Member of the Consultative National Assembly (en) (1927–1927) katedroprofesoro vd
vd	Fonto: Vikidatumoj

Fernando de los Ríos Urruti (Arundo, Provinco Malago, Hispanio, 8-a de decembro 1879 - Novjorko, Usono, 31-a de majo 1949) estis politikisto, partiestro kaj ideologo socialista hispana, konsiderita unu el plej elstaraj figuroj de la socialista hispana pensularo kaj menciindas lia propono de socialismo humanista, ekde nerevolucia vidpunkto ŝulde al la avangardo de la politika kaj etika socialdemokratio eŭropa, kaj de socialismo ene de la politika kadro de la demokratio liberala, sen akcepto de totalitaraj tendencoj.

Kiel politikisto, li iĝis deputito, ministro kaj ambasadoro en Parizo dum la Hispana Enlanda Milito (1936-1939). En 1920 li veturis al la Sovetunio por studi ĉu la PSOE devis aliĝi al la Tria Internacio, sed li venis seniluziiĝinta. La hispanaj socialistoj ne aliĝis kaj la kontraŭuloj fondis la Hispanan Komunistan Partion. Li partoprenis en la komplotoj por finigi la reĝimon de la reĝo Alfonso la 13-a kaj estis enkarcerigita dum mallonge antaŭ la proklamo de la Dua Hispana Respubliko, en kies unuaj registaroj li iĝis Ministro de Justico (1931).

Verkoj

El liaj verkoj menciindas la jenaj:

• La crisis actual de la democracia (1917),
• Mi viaje a la Rusia soviética (1921),
• El sentido humanista del socialismo (1926),
• Religión y Estado en la España del siglo XVI (1927).

Vidu ankaŭ

• Fernando de los Ríos (metrostacio) (Metroo de Granado)