Funikularo de Kievo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Koordinatoj: 50°27′28″N 30°31′25″E  /  50.45778°N, 30.52361°O / 50.45778; 30.52361 (Funikularo de Kievo)

Funikularo de Kievo
Київський фунікулер
Du preterpasantaj funikularaj veturiloj
Du preterpasantaj funikularaj veturiloj
Ĝeneralaj informoj
Loko Kievo, Ukrainio
Transportsistema speco Funikularo
Komenco de trafiko 1905
Teknikaj informoj
Longeco de sistemo 238 m
Nombro de linioj 1
Nombro de veturiloj 2
Nombro de stacioj 2
Aliaj informoj
Traklarĝo 1 200 mm
Transportisto Kyivpastrans
v  d  r
Information icon.svg

La Funikularo de Kievo (ukraine Київський фунікулер, ruse Киевский фуникулёр) priservas urbon Kievo, kunligante la historian "Malnovan Kijivon" supre, kun la malsupra kvartalo de "Podil" tra la kruta Monteto "Volodimirska" superrigarde al Dnepro. La linio konsistas el nur du stacioj kaj estas operaciita de la urba komunuma entrepreno de Kievo "Kyivpastrans".

Historio[redakti | redakti fonton]

La funikularo estis konstruita en 1902-1905, kaj estis unue malfermita al publiko la 20-an de majo 1905 (aŭ la 7-an de majo 1905). La konstrukosto, proksimume 230.000 Rusiaj rubloj, estis kovrita de Belga posedanto de la Tramoj de Kievo. La funikularo estis la projekto de Arthur Abrahamson, kiu ricevis profesian trejnadon pri fervoja inĝenierscienco en Zuriko, Svislando kaj Sankt-Peterburgo, Rusio. La staciaj vestibloj estis komence starigitaj fare de N. Pjatnickij kaj la fervoja strukturo estis dizajnita fare de N. Bariŝnikov.

Pro ĝia proksimeco al la Katedralo Sankta Mikaelo, ĝi iam estis nomata Miĥajlivskij Meĥaniĉnij Pidjom (ukraine Михайлівський механічний підйом, laŭvorte Sankt-Mikaela Meĥanika Lifto). Post kiam la katedralo estis detruita de Sovetuniaj aŭtoritatoj en 1935-1936, la nomo de la funikularo estis ŝanĝita.

En 1984 la malsupra stacio ŝanĝis sian aspekton. Ĝi estis renovigita de arkitektoj Janoŝ Vig, Valentin Jeĵov, kaj aliaj.

Diversaj faktoj[redakti | redakti fonton]

La funikularo uzas du-relan kaj preterpasan sistemon. La du veturiloj estas nomitaj per la cirilaj literoj Λ kaj П, kiuj signifas maldekstra kaj dekstra respektive. La funikularo estis renovigita trifoje: en 1928, 1958, kaj 1984.

Ŝpuro: 1 200 mm. Tuta longo de la trako: 238 m. La tuta procento de la deklivo sur kiu veturas la funikaro estas 36%. La funikularaj veturiloj estas pelataj de elektromotoro kiu situas ene de la supra stacio.

La daŭro de vojaĝo inter stacioj estas proksimume 3 minutoj. La itinero iras de la Placo Miĥajlivska en la supro ĝis la Placo Poshtova en Podil. La prezo de la bileto estas tre simila al tiu de la aliaj urbaj publikaj transportoj, 3 hrivnoj (ĉirkaŭ 0,15 usonaj dolaroj - komence de majo 2015). La funikularo provizas ĉiutagan servon al 10 000-15 000 pasaĝeroj, kaj ĉiujare al 2,8 milionoj da pasaĝeroj.[1]

La funikularo estis fermita la 25-an de septembro 2006 por restaŭrado, kio estas kutime farata ĉiujare.[2] La tuta atendita kosto de la restaŭrado estis 455 400 hrivnoj (ĉirkaŭ 90 500 usonaj dolaroj ). La funikularo estas operaciata de Kievpastrans.

Bildgalerio[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Funicular (ukraine). Wiki-Encyclopedia Kyiv. Alirita februaro 26, 2006.
  2. Kiev's funicular will be closed for reconstruction (ruse). Gazeta po-Kievski. Alirita septembro 22, 2006.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Kiev Funicular en la angla Vikipedio.