„ Mi ne intencas detale analizi tiun famekonatan kaj tiulingve tradukitan idilian poemon. Mi nur diros, ke la originalon Goethe verkis (1796) en hekzametroj versoj. La poemo konsistas el naŭ kantoj, laŭ la nomoj de la naŭ muzoj. Ĝi estas simpla pentraĵo de la honesta senafekta vivado de la ĝermana burĝaro, en la momento, kiam la franca Revolucio komencis skuegi la tutan Eŭropon. Multaj scenoj estas delikatege graciaj, ekz. la sceno de Doroteo kaj Hermano ĉe la fontano; la moroj kaj kutimoj, la tipoj kaj karakteroj estas ekzakte pentritaj kaj vivoplenaj.
S-ro Bernio Küster en hekzametra] versoj kaj tre klasika stilo verkis tre bonan tradukon preskaŭ ĉiuloke fluan kaj facilkomprenebla!!, kaj li rajtas esperi, ke li plenumos sian tro modestan deziron, ke lia verko « ĝojgu almena kelkajn anojn el la Esperantistaro »
Mi citos kelkajn versojn el la naŭa kanto (142-150) (Doroteo respondas la riproĉojn kaj mokojn de l'patro de Hermano) :
« Lasu min ree foriri! Ĉe vi mi do povas ne resti;
Foren mi volas kaj iros la miajn, la tre kompatindajn,
En manlfeliĉo de mi forlasitajn servadi; plibonon
Nur por mi mem mi elektis. Ja tiel mi nun decidigis;
Tial mi povas konfesi nun, kio alie dum jaroj
Estus ĉe mi kastrinta. Jes, trafis profunde de l'patro
Moko min, ne ĉar mi estas fiera, maljuste sentema,
Seti ĉar, verdire, en koro la mia, inklino naskiĝis
Al la junulo, jen kiu hodiaŭ helpinto aperis.
Kiam li min nur forlasis sur strato, mi lin rememoriris
Ĉiam ; nii pensis pri tiu feliĉa knabino, ho, kiu
K ble jam fianĉineto la lia farigis. Kaj kiam
Mi lin retrovis ĉe l'puto, mi ĝojis revidi lin tiel,
Kvazaŭ ja estus al mi aperinta el la ĉieluloj
Unu ! ...............................................» La traduko enhavas iom multajn preserarojn, ne ĉiuj korektitajn sur la preseraro paĝo (ekz. iv, 190 (al > la) — v, 158
(nur > mur), - v, 21, 28, 53, viii , 43 (frankoj > francoj) — viii, 12 (ŝi > ĉi), — IX, 266 (ĉie > ĉi).
Kelkaj vortoj estas uzataj en neĝusta senco : ekvoki I, 6l ; elvoki (i, 151); provizoro (provizisto) II, 94; gento (sekso) II,
270 ; tede (vi, 207, 267 ; ix, 13, 45); defendata ix, 315.
Jen kelkaj malkorektajoj (aŭ preseraroj): i, 161 (briladis > briladas), u, 20 (ripozus > ripozos), i i , 250 (povis > povus) ix, 316 (sin kontraustariĝos)...
” |
