Jus sanguinis

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Leĝo de sango)

Leĝo de sango (en la latina: Jus sanguinis [juːs ˈsaŋɡwɪnɪs] signifante rajto de sango), estas la plej malnova maniero determini la civitanecon de individuo kaj difini naciŝtaton. La leĝo de sango difinas apartenon al nacieco aŭ la rajton akiri civitanecon laŭ la etneco de la individuo, precipe lia etna origino kaj lingvo. La alternativo al la leĝo de sango estas la leĝo de lando.

Romia juro estis bazita sur la leĝo de sango, ĝis en la tria jarcento, civitaneco estis koncedita al ĉiuj liberaj homoj ĉie en la Romia Imperio, tiel moviĝante preter la leĝo de la lando (krom sklavoj, virinoj kaj infanoj). En la Mezepoko, la leĝo de la lando retiriĝis kaj la leĝo de sango revenis, sed kun la formado de la modernaj ŝtatoj kaj precipe post la Franca Revolucio kaj la Usona Revolucio, la leĝo de la lando akiris renovigitan popularecon kaj en multaj landoj la leĝo de sango estis akceptita anstataŭe, sed plejparte apud ĝi.

En modernaj tempoj, la tielnomata sangopureco estis uzita de ideologioj kun rasismaj trajtoj, kiel ekzemple Nazia Germanio kaj Faŝisma Italio, sed landoj kiel ekzemple Usono ankaŭ uzis la sangoleĝon kiam ili fiksis enmigradkvotojn por tiuj landoj laŭ certa loĝantarkonsisteco. Kontraste al tiuj, kiuj rekomendas la leĝon de sango, landoj kiel la Franca Respubliko ekskluzive uzis la leĝon de la lando kaj tute ignoris la ekziston de etnoj. Kiel menciite, en la plej multaj landoj estas kutime uzi ambaŭ manierojn, kun emfazoj respondaj al la specialaj bezonoj de la malsamaj landoj.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Safran, William (2016). "Citizenship and Nationality in Democratic Systems: Approaches to Defining and Acquiring Membership in the Political Community". International Political Science Review. 18 (3): 313–335. doi:10.1177/019251297018003006. ISSN 0192-5121. S2CID 145476893