Maria Vladimirovna Romanova

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Maria Vladimirovna Romanova

MariaVlad.png

Persona informo
Naskiĝo 23-an de decembro 1953 (1953-12-23) (64-jara)
en Madrido, Flag of Spain (1945–1977).svg Hispanio
Religio Rusa Ortodoksa Eklezio [#]
Ŝtataneco Hispanio [#]
Alma mater Universitato de Oksfordo [#]
Lingvoj hispana lingvo [#]
Familio
Dinastio Romanovoj [#]
Patro Vladimir Kirilloviĉ, grandprinco de Rusio [#]
Patrino Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja [#]
Edzo

Prince Franz Wilhelm of Prussia [#]

Idoj Grand Duke George Mikhailovich of Russia [#]
Carino-pretendanto de la tuta Rusio
Regado 1992-nun
Antaŭulo Vladimir Kirilloviĉ, grandprinco de Rusio
Sekvanto Georgij Miĥajloviĉ, grandprinco de Rusio, princo de Prusio
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg

Maria Vladimirovna, Grandprincino de Rusio (Marija Vladimirovna Romanova, en cirila alfabeto: Мари́я Влади́мировна Рома́нова; n. 23-an de decembro 1953 en Madrido), reklamis dumlonge estis la heredonto kaj natura Estro de la Imperia Familio de Rusio kaj sekve Imperiestrino de la Granda Rusio (historie enhavanta la modernajn ŝtatojn de Rusio, Belarusio, Ukrainio, Kazaĥio, Finlando, Estonio, Latvio, Litovio kaj Pollando) ekde 1992. Ŝi uzis la titolon de Grandprincino de Rusio, kun la aldono de Imperia Moŝto dum sia vivo, kvanam ŝia rajto je ĝi estis dume disputata.[1][2]

Laŭ siaj pretendoj ŝi estas pranepino de Vladimiro Aleksandroviĉ, malpliaĝa frato de Nikolao la 2-a kaj sekve filino de Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja. Laŭ la geedziĝa kontrakto kun Franz Wilhelm von Prusio ŝi mem kaj ties filo Georgo (naskiĝis en 1981) apartenas al Rusa Ortodoksa Eklezio kaj rajtus surtroniĝi en Rusio. Kiel ŝi, ankaŭ multaj aliaj pretendantoj klopodas esti agnoskataj kiel rekta heredanto de la Romanovoj, ĉar krom politikaj rajtoj, ankoraŭ restas grandaj monkvantoj en eksterlandaj bankoj kiuj oficiale apartenas al neniu dum ne aperas historie agnoskataj heredantoj.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Massie, p 269
  2. Flintoff, John-Paul, "Lunch with the FT: Nicholas Romanov", Financial Times, 19a Septembro 2003. Kontrolita 11a Aŭgusto 2008.