Max Ophüls

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Max Ophüls
Persona informo
Naskonomo Max Oppenheimer
Naskiĝo 6-an de majo 1902 (1902-05-06)
en Saarbrücken
Morto 26-an de marto 1957 (1957-03-26) (54-jara)
en Hamburgo
Mortokialo kora malsufiĉo
Tombo Crématorium-columbarium du Père-Lachaise
Lingvoj germana franca
Ŝtataneco FrancioGermanio
Memorigilo Max Ophüls
Familio
Edz(in)o Hilde Wall
Infano Marcel Ophüls
Okupo
Okupo filmreĝisoroscenaristo • teatra aktoro • teatra reĝisoro
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Max OPHÜLS 6-an de majo 1902 en Sankt Johann (ekde 1909 Saarbrücken); 26-an de marto 1957 en Hamburgo; vera nomo Max Oppenheimer) estis grava film-, teatro- kaj aŭdludreĝisoro. Oni nomis post li la premion Max-Ophüls, kiu estas ĉiujare transdonita en Saarbrücken al germanlingvaj filmnovuloj.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Li alprenis la artistan nomon Ophüls en 1920. Li komence aktorludis, kaj ekde 1925 laboris ĉe la radio. Li faris sian unuan filmon en 1931 Dann schon lieber Lebertran, li elmigris en 1933 al Parizo, kaj li iĝis franca ŝtatano en 1938. En 1942 fuĝis li en Usonon, kie li laboris en Holivudo. La reveno al Parizo okazis en 1949. En 1959 aperis lia membiografio, du jarojn post lia morto.

La reĝisoro kaj dokumenta filmisto Marcel Ophüls estas lia filo.

Ĉefaj filmoj[redakti | redakti fonton]

  • 1931 Dann schon lieber Lebertran
  • 1932 Die verliebte Firma
  • 1932 Die verkaufte Braut, filmigo de opero de Bedřich Smetana
  • 1932/33 Lachende Erben
  • 1933/33 Liebelei
  • 1933/34 On a vole un homme
  • 1934 La signora di tutti
  • 1935 Divine
  • 1935/36 La tendre ennemie
  • 1935 Komedie om Geld
  • 1937 Yoshiwara
  • 1938 Le Roman de Werther laŭ verko de Fernand Crommelynck
  • 1939 Sans Lendemain
  • 1939/40 De Mayerling à Sarajevo
  • 1947 The Exile
  • 1947/48 Letter from an unknown Woman (laŭ Stefan Zweig)
  • 1950 La Ronde
  • 1951 Le Plaisir
  • 1953 Madame de... (laŭ novelo de Louise de Vilmorin)
  • 1955 Lola Montès

Membiografio[redakti | redakti fonton]

  • Spiel im Dasein. Eine Rückblende. Goverts, Stuttgart 1959, 239 S.