Saltu al enhavo

Universitato de Florenco

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Universitato de Florenco
universitato
arkivo Redakti la valoron en Wikidata
Informoj
fondodato 1321
Geografia situo 43° 46′ 40″ N, 11° 15′ 34″ O (mapo)43.7777711.25951Koordinatoj: 43° 46′ 40″ N, 11° 15′ 34″ O (mapo)
lando Italio
urbo Florenco
retejo Oficiala retpaĝaro [+]
Listoj
membro de
vd
filioj
vd
Universitato de Florenco (Centra Florenco)
Universitato de Florenco (Centra Florenco)
DEC
Universitato de Florenco (Florenco)
Universitato de Florenco (Florenco)
DEC
Map
Universitato de Florenco
vdr
la rektorejo
la universitata preĝejo "sankta Maria de la anĝeloj"

La Universitato pri la Studoj de Florenco[1][2] estas unu el la plej grandaj italaj liceoj. Ĝi entenas 12 lernejojn kaj 60 mil enmatrikuliĝantoj.

Fondita en la jaro 1321, la Studio estis agnoskita de la papo Klemento la 6-a en 1349, kaj rajtigita instrui regularajn altrangajn kursojn. La papo same starigis ke la unua Fakultato pri Teologio estus en Florenco. La Studio fariĝis imperia universitato en 1364, kaj en 1473 ĝi estis translokiĝinta al Pizo, kiam Lorenzo de Mediĉo (1449-1492), ekregis super Florencon. Karlo la 8-a (1470-1498) redonis ĝin al Florenco, inter 1497 ĝis 1515, tamen, dum la regado de la Mediĉa Familio, ĝi estis translokiĝinta denove al Pizo. La moderna universitato datumas el 1859, kiam grupoj da Institucioj kun malsimilaj altrangaj studoj kuniĝis sub la nomo Instituto pri Praktikaj Studoj kaj Pliperfektigo, kaj post unu jaro ĝi estis agnoskita kiel plenekipita universitato de la ĵus-unuiĝinta Italio. En 1923, la Instituto estis oficiale nomumita kiel universitato de la itala parlamento.

Notindaj eksaj universitatanoj

[redakti | redakti fonton]

Rilatoj al Esperanto

[redakti | redakti fonton]

Unu tagon antaŭ la La 91-a Universala Kongreso de Esperanto en Florenco, la 28-an de julio en la fakultato pri beletro de la universitato de Florenco okazis studotago "Vojoj de interlingvistiko: ekde Bruno Migliorino ĝis hodiaŭ", kiun aranĝis la Universitato de Florenco kun la Akademio de Esperanto, Akademio della Crusca kaj AIS San-Marino.

Notoj kaj referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. La ĝis nun sola esperantlingva atlaso, Poŝatlaso de la mondo de 1971 el Prago, dokumentigas esperantigon de la urbo Florenco tiuforme en la mapo 12, ankaŭ en antaŭa listo.
  2. Ankaŭ la PIV listigas ĝin, en eldono de 1970, p. 295, kaj en la postaj eldonoj, en 2020 ankaŭ rete


Eksteraj ligiloj

[redakti | redakti fonton]