Ŝikoku
| Ŝikoku | ||
|---|---|---|
 |
||
| Situo | Pacifika oceano | |
| Geografia situo | 33° 45′ N, 133° 30′ O33.75133.5Koordinatoj: 33° 45′ N, 133° 30′ O | |
|
||
| Areo | 18 300,63 km² | |
| Loĝantaro | 4 000 000 219 loĝ./km² |
|
 |
||
Ŝikokuo (japane 四国, "kvar provincoj") estas la malplej granda kaj loĝata el la kvar ĉefaj insuloj de Japanio. Administre ĝi konsistigas (kune kun insuletoj) la regionon Ŝikoku kaj konsistas el la kvar prefektujoj Ehime, Kagaŭa, Koĉi kaj Tokuŝima.
La insulo grandas ĉ. 18.000 km² kaj havas 4,5 milionojn da loĝantoj; ĝia plej alta monto, Iŝizuĉi, altas 1982 metrojn. Ŝikoku situas sude de la plej granda insulo Honŝu kaj de 1988 estas ligita al ĝi per ponto Seto-Grandponto, al kiu aldoniĝis intertempe du pliaj pontoj: Kobe-Awaji-Naruto-Ekspresvojo kaj Nishiseto-Ekspresvojo.
Apud Takamacu, ĉefurbo de Kagaŭa, troviĝas unu el la plej belaj parkoj de Japanio: Ritsurin-parko. La prefektejo mem estas konata pro ĝiaj bongustaj Udon-nudeloj: la pasto estas blanka, pli dika ol kutima pasto kaj kvadratforma anstataŭ ronda.
Tokuŝima, ĉefurbo de la samnoma prefektejo Tokuŝima, estas tra la tuta Japanio konata pro la Awa-odori-danco, kiu okazas ĉiujare dum la Bon-festo.
Biogeografie Ŝikokuo troviĝas en la Ĉin-Japana ekoprovinco de la Palearkta ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso ( WWF ).
