Bielo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Bielo
Blazono de Bielo
Gilda domo de la vinkulturistoj en Bielo
Kantono Berno
Administra distrikto Bielo
Malnova distrikto ĝis 2009 Bielo
Koordinatoj  47°8′15″N 7°14′50″O  /  47.1375°N, 7.24722°O / 47.1375; 7.24722 (Bielo)Koordinatoj: 47°8′15″N 7°14′50″O  /  47.1375°N, 7.24722°O / 47.1375; 7.24722 (Bielo)
Nombro de enloĝantoj 50852
Areo 21,21 km²
Alteco 434 m super marnivelo
Poŝtkodo 2500
Komunumkodo 0371
Mapo de Bielo
v  d  r
Information icon.svg

Enkonduko[redakti | redakti fonton]

Bielo (germane Biel, france Bienne) estas post Berno la dua urbo de la Kantono Berno kaj estas oficiale dulingva (germana kaj franca). La loĝantara komunumo Bielo troviĝas en la Berna Lagolando kaj estas la ĉefurbo de la samnoma administra distrikto. Bielo estas la ekonomia centro de la regiono kaj kvazaŭ la pordego al la Ĵuraso.

Geografio[redakti | redakti fonton]

Bielo troviĝas borde la la Lago de Bielo kaj estas grava centro de horloĝa industrio. Ĝia loĝantaro nombris 50852 personojn la 31-an de decembro 2007.

Kvartaloj de la urbo[redakti | redakti fonton]

La urbo bielo konsistas el la jenaj kvartaloj:

Lingvoj[redakti | redakti fonton]

Pro ĝia situo sur la lingvo-limo Bielo estas oficiale dulingva urbo germana kaj franca. Pro la granda nombro de eksterlandanoj oni parolas en Bielo ankaŭ multajn aliajn lingvojn, kaj memkompreneble la bernan dialekton de la alemana.


Muzeo Neuhaus[redakti | redakti fonton]

Tiu muzeo entenas verkojn de pluraj pentristoj el la familio Robert. En tiu dinastio estas ses pentristoj, la plej fama estas Léopold Robert (1794-1835). En apuda vilaĝo Evilardo loĝis Philippe Robert (1881-1930), unu el la ses pentristoj, kies nepino estas Mireille Grosjean-Robert.

La muzeo Robert (Neuhaus) estis la celo de la postsomera renkontiĝo de Svisa Esperanto-Societo la 31an de aŭgusto 2013.

Planlingva kaj mondlingva movado[redakti | redakti fonton]

Volapuko[redakti | redakti fonton]

Laŭ Universalaj Lingvoj en Svislando en Bielo Friedrich Schneeberger, kiu poste estis prezidanto de Svisa Esperanto-Societo kaj fine transiris al Ido, lernis la volapukan.

Esperanto[redakti | redakti fonton]

En la 1940-aj jaroj funkciis en Bielo la Esperanto-Grupo Konkordo, kiel motoroj estis Willy Voirol-Reichen kaj lia frato.

En la jaro 1956 la biela Esperanto-aktivulo Marcel Erbetta lanĉis la agadon Grajnoj en vento, kies celo estis la interŝanĝo inter lernantoj kaj progresigo de la Esperanto-instruado en bazaj lernejoj.

Kvinfoje, nome en 1911, 1924, 1925, 1938 kaj 1959, la jarĉefkunveno de Svisa Esperanto-Societo okazis en Bielo.

En Bielo ekzistas oficiala Esperanto-klubo, kaj en ĉi-tiu urbo ĉiam vivis aktivaj Esperantistoj. Urbe konata persono estas la artisto kaj memnomumita Reĝo Parzival kun burĝa nomo Serge Reverdin.

Ek de du jaroj (2010-2012) regule kunvenas en Bielo la estraro de Svisa Esperanto-Societo.

Fontoj[redakti | redakti fonton]

(Fonto: Andreas E. Künzli: Universalaj Lingvoj en Svislando p 152, 194, 222, 223 kaj 618)


Historio[redakti | redakti fonton]

La unua dokumenta mencio de Bielo datiĝas el la jaro 1142 kiel apud Belnam.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]