Ifrikio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Norda Afriko ĉ. la jaro 900

Ifrikio (arabe إفريقية ifrikiJA) estis historia regiono en norda Afriko (35°00′N 7°00′E  /  35°N, 7°O / 35; 7 (Ifrikio)), ampleksanta la nunajn okcidentan Libion, Tunizion, kaj orientan Alĝerion. Ĝi inkluzivis la iaman romian provincon Afriko, kies nomon ĝi heredis. Ĝi etendiĝis de Mediteraneo ĝis la salaj marĉoj nomataj el-Ĝerid kaj la duondezertaj regionoj ĉe la norda rando de Saharo. La ĉefurbo estis Kajruano. Ifrikio ankaŭ konkeris kaj regis dum iom da tempo la insulojn Sardio kaj Sicilio, en ĉi-lasta establante emirlandon, kiu daŭris ĝis la alveno de la normandoj.

Regantoj de Ifrikio[redakti | redakti fonton]

Umajadaj Guberniestroj de Ifrikio[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Fontoj[redakti | redakti fonton]

  • Ibn Khaldun, Histoire des Berbères et des dynasties musulmanes de l'Afrique; traduite de l'arabe par le baron de Slane; nouv. éd / pub. sous la direction de Paul Casanova, et suivie d'une bibliographie d'Ibn Khaldoun. 4 vols. Paris: P. Geuthner, 1925-34.
  • Julien, Charles-André, Histoire de l'Afrique du Nord, des origines à 1830, édition originale Paris: Payot, 1931, réédition Payot, Paris, 1961