Pjotr Bagration

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
gravuraĵo far D.Dayton en 1814

Princo Pjotr Ivanoviĉ BAGRATION (kartvele: პეტრე ბაგრატიონი P'et're Bagrat'ioni, ruse: Пётр Ива́нович Багратио́н) naskiĝis en 1765 en Kizlar urbo (nun Dagestano, Rusio), mortis pro gravaj vundoj okazintaj dum la Batalo de Borodino la 25-an de septembro n.s. 1812 en bieno Sima, Vladimira gubernio, Rusio. Li estis elstara rusia militestro, posteulo de Bagration dinastio longtempe reginta en Kartvelio.

Bagration militservis en la rusa armeo ekde 1782 tridek jarojn, komence kiel ordinara soldato kaj fine kiel infanteria generalo. Li partoprenis en la milito kontraŭ turkoj (1787-1892), en kelkaj bataloj kontraŭ la franca armeo en t.n. Napoleonaj Militoj sub komando de ĉefgeneralo Aleksandr Suvorov.

En la batalo de Borodino okazinta la 7-an de septembro 1812 Bagration estis anstataŭanto de ĉefkomandanto Miĥail Kutuzov kaj estris la 2-an rusan armeon. Rezulte li estis grave vundita kaj poste mortis pro gangreno.

Memoro[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]