Ĉanfro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Ĉanfrita tabulo.

Ĉanfro estas tranĉo aŭ malgrandigo farita al lateroeĝo de solido. Tiaj ĉanfroj estas farataj al eksteraj bordoj, por ekzemplo en la pintoj de akso; aŭ en internaj eĝoj, kiel ĉe enirejoj de truoj. Ili estas utilaj por malgrandigi la akrajn angulojn ekzemple de konstruaĵoj aŭ mebloj.

Laŭ Francisko Azorín Ĉanfro estas Faco rezultanta, kiam oni detranĉas angulon de konstruaĵo, de prismo, de io ajn.[1] Kaj li indikas etimologion el la latina camus froenum. Li aldonas teknikan terminon ĉanfri (do fari ĉanfron).[2]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 49.
  2. Azorín, samloke.