53311 Deŭkaliono

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
53311 Deŭkaliono
Transneptuna objekto
Oficiala nomo 53311 Deucalion
Aliaj nomoj 1999 HU11
Historio
Malkovrinto Deep Ecliptic Survey
Dato de malkovro
Loko de malkovro
18-a de aprilo 1999
Kitt Peak (Usono)
Orbitaj ecoj
Granda duonakso
- Periapsido
- Apoapsido
6,641 Tm (44,395 AU)
6,196 Tm (41,419 AU)
7,087 Tm (47,371 AU)
Discentreco 0,06703
Meza anomaliangulo 307,415°
Epoko 27-a de aprilo 2019
Klinangulo 0,3720°
Periodo 108043,760 tagoj (295,808 jaroj)
Longitudo de
suprenira nodo
51,363°
Argum. de periapsido 237,360°
Terdistanco
- Minimuma

6,044 Tm (40,402 AU)
Fizikaj ecoj
Diametro ~131 km – ~212 km
Geometria albedo ?
Observaj ecoj
Videbla magnitudo
Absoluta magnitudo 6,6
Information icon.svg
vdr

53311 Deŭkaliono estas granda transneptuna objekto malkovrita la 18-an de aprilo 1999 de teamo de la Deep Ecliptic Survey elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

Ĝia orbita periodo (295,808 jaroj) metas ĝin malproksima de simpla orbita resonanco kun Neptuno, ĝia orbito havas malgrandajn discentrecon kaj klinangulon : estas karakterizo de "klasika" objekto de la Kujper-zonokubevano : ano de la "malvarma loĝantaro", tie estas korpoj, kies orbitoj ne suferas perturbojn.[1]

Ĝi ricevis la nomon de Deŭkaliono, rolulo de la helena mitologio. Deŭkaliono kun sia edzino Pirro estis nuraj postvivantoj de inundo, en kiu ĉiuj ceteraj homoj dronis. Orakolo diris al ili, ke ili "ĵetu la ostojn de ilia patrino" malantaŭen de ili. Konfuzitaj, ili decidis, ke ilia patrino estis la Tero, kaj, ke ties ostoj estas ŝtonoj. La ŝtonoj kiujn ili tiam ĵetis super siaj ŝultroj naskis homojn por repopoligi la mondon.

Noto kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Transneptunaj Objektoj, mallonga historio Dinamika Strukturo kaj Karakterizoj de ties loĝantoj ; de John Stansberry (angle)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Antaŭe:Listo de asteroidoj (53001 – 54000)Poste:
(38082) 1999 HO1153311 Deŭkaliono(38084) 1999 HB12