Conrad Veidt

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Conrad Veidt
Persona informo
Conrad Veidt
Naskonomo Hans Walter Conrad Veidt
Naskiĝo 22-an de januaro 1893 (1893-01-22)
en Berlino,  Germana Imperiestra Regno
Morto 3-an de aprilo 1943 (1943-04-03) (50-jaraĝa)
en Holivudo,  Usono
Mortis pro naturaj kialoj vd
Mortis per korinfarkto vd
Tombo Ferncliff Cemetery vd
Lingvoj anglagermana vd
Ŝtataneco Unuiĝinta Reĝlando (Britio)Germana Regno vd
Familio
Edz(in)o Gussy Holl vd
Infanoj 1
Profesio
Okupo filmaktoro • teatra aktoro • filmreĝisoro • reĝisoro • filmproduktoroaktoro vd
Laborkampo filmo vd
Aktiva dum 1913–1943 vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr
Conrad Veidt kun lia patrino Amalie, 1893
Veidt ĉ.. 1922
Conrad Veidt (lasita) kaj Lawson Bואא en The Beloved Rogue (La Amata Kanajlo, 1927)
Portreto de Conrad Veidt de Milena Pavlović-Barili
Dosiero:SpyInBlack-Veidt.jpg
Conrad Veidt en La Spiono en Nigra (1939)
Nazia Agento (1942) filma afiŝo
Veidt en Above Suspicion (Supra Suspekto, 1943), lia fina rolo en kino.

Hans Walter Conrad VEIDT (la 22-an de januaro 1893 - la 3-an de aprilo 1943) estis germana aktoro kiu, post prospera kariero en germana kinejo, translokiĝis al Holivudo kaj ludis en pluraj sukcesaj filmoj, inkluzive de Kazablanko.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Veidt naskiĝis en Potsdamo, Germanio. Dum lia aktora kariero li ludis en pli ol cent filmoj, kelkaj el ili klasikaj filmoj. Interalie, en germanaj ekspresionismaj filmoj kiel La Kabineto de D-ro Caligari (1919), filmo kiu estis formala kaj stila sukceso. En 1919, li ludis la ĉefrolon en la filmo Anders als die Andern (Malsame de la Aliaj), kaj estis verŝajne la unua, kiu interpretis samsekseman rolulon en la kinarto. Lia rolo kiel fiulo en la filmo The Man Who Laughs (La Viro kiu ridas, 1928) estis la inspiro por la rolulo de la Ĵokero en la komiksooserio Batman kaj en la filmoj bazitaj sur ĝi. Li ankaŭ ludis en la unua germana parolanta filmo Das Land ohne Frauen (La lando sen virinoj, 1929).

Veidt estis geedziĝinta tri fojojn, kaj unu el liaj edzinoj estis juda. Kvankam li ne estis juda de origino, li konsideris sin judo, kaj en ĉiu oficiala formo en kiu li estis postulata plenigi sian religion, li skribis "judo". Laŭ siaj opinioj li kontraŭbatalis naziismon, kaj kiam Adolf Hitler ekpotenciĝis en Germanio en 1933, decido estis farita en la Gestapo murdi lin. Veidt sentis ke lia vivo estis en danĝero kaj fuĝis al Britio, kie li daŭrigis sian filman laboron. Inter la unuaj filmoj en kiuj li aperis estis The Wandering Jew (1933), kies intrigo estas bazita de la legendo pri Ahasvero, kaj The Jew Zees (La Judo Ziso, 1934) (kies scenaro estas surbaze de la libro de Leon Feuchtwanger). Tiuj filmoj estas por-judaj filmoj, kiuj esprimis opozicion al naziismo. "The Jew Zees" en la por-juda versio de Veidt kaptis la atenton de Josef Goebbels, la nazia Ministro de Propagando, kiu iniciatis la produktadon de nazia versio kiu estas unu el la plej severaj antisemitaj propagandfilmoj iam faritaj.

En Anglio, Veidt aliĝis al la direktoro Michael Powell. Tiu kunlaboro kreis kelkajn sukcesajn filmojn kiel A Spy in Black (Spiono en nigra, 1939), Smuggling (Kontraŭbandado, 1940) kaj la klasika filmo The Thief of Baghdad (La Ŝtelisto de Bagdado, 1940) kie li rolis kiel Ĵafar, la kruela veziro. Post la eksplodo de Dua Mondmilito, li donacis la plej grandan parton de sia posedaĵo al la brita militinvesto.

Post 1940, li moviĝis al Holivudo kie li ludis sian plej memorindan rolon, la nazian kaŝpafiston Heinrich Strasser, la tavoleton al la pozitivaj herooj de la filmo, Humphrey Bogart kaj Ingrid Bergman, en la filmo Casablanca (Kazablanko, 1942). Veidt estis la plej alte pagita aktoro en la rolantaro de Casablanca. Tiu ĉi rolo estas verŝajne la plej memorinda rolo en la filmkariero de Veidt, kune kun la apero en filmo nomita "Preter Suspekto" (1943) en kiu li ankaŭ ludis la brutalan nazion.

Filmoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]