Fibroplanto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
kanaboplanto

Fibroplanto estas termino el agrikulturo kaj indikas ĉiujn plantojn, kiuj estas kultivataj por gajni fibrojn. Diversaj plantpartoj povas enhavi fibrojn. Oni distingas inter semibroj, bastfibroj kaj folifibroj.

Superrigardo[redakti | redakti fonton]

(vidu ankaŭ la artikolojn fibroj kaj naturfibroj)
matura, malfermita katonkapsulo
sekigado de sisalfibroj

La plantfibroj konsistas el diversaj kvotoj de celulozo, lignino, pektino, duoncelulozo, aliaj, akvosolveblaj substancoj kaj part vaksoj. Ilia preciza konsisto povas esti tre diversa. Grava distingilo estas la grado de la polimerizado (mallongigita kiel GP) de la celulozo, t.s. la nombro de la glukozorestoj.[1] Tiu ĉi havas grandan influon al la firbraj ecoj. La forteco de la fibroj kreskas kun kreskanta grado de polomerizado. Plantfibroj havas diversajn ecojn depende de la plantspecio kaj plantparto. Ili ekzistas kiel vadkula fasko en la tigotrunko, en la arboŝelo. Lafibroj en la bast kaj folioj fortigas la plantpartoj kaj la fibroj en la fruktoj servas al la disvastigo de la semoj.

Jena listo enhavas la diversaj plantfibroj:

  • fruktfibroj
    • kokoso fibroj el la fruktkovraĵo de la kokos-palmo

La folifibroj kaj kokosfibroj apartenas al la durfibroj.[1]

Fibroplantoj en Mezeŭropo[redakti | redakti fonton]

torffibroj
  • folifibroj
    • tifao, el la longaj folioj, simile al juto

Utiligado[redakti | redakti fonton]

naturfibroj ĉefe estas uzataj por fari vestaĵojnt
internaĵo de aŭtomobila pordo el plasto plifortigita per kanabofibroj (matrikso polietileno PE)

Mondvasta kultivado[redakti | redakti fonton]

La tabelo donas superrigardon pri la kultivarealo de fibroplantoj subaze de datoj de Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (ONA).

tutmonda kultvareo de fibroplantoj (2005)
planto kultivareo
(en Mio. da ha)
kotono 34,74
juto 1,31
lino 0,52
sisalo 0,39
jutosimilaj fibroplantoj, ekzemple kenafo 0,29
Abakao 0,15
ramio 0,11
kanabo 0,06
aliaj agavoj, ekz. henwkeno 0,05
rastaĵo de la linteksaĵo el la Morta Maro
ilustraĵo de kanabo el la jaro 1885

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Julius von Wiesner, S. Zeisel: Faserpflanzen. In: J. v. Wiesner: Die Rohstoffe des Pflanzenreichs Band 3, W. Engelmann, Leipzig (1921)
  • Bibliografie bei Biodiversitylibrary.org

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 Robert R. Franck (Hrsg.): Bast and othe plant fibres. Woodhead, Cambridge UK 2005, ISBN 1-85573-684-5
  2. Tobler, Friedrich: Deutsche Faserpflanzen und Pflanzenfasern. München, Berlin, J. F. Lehmanns Verlag, 1938