Blua malkohao
 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg) C. a. flavirostris
Ganao | ||||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Ceuthmochares aereus (Vieillot, 1817) | ||||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||||
Sinonimoj
| ||||||||||||||
|
| ||||||||||||||
Aliaj Vikimediaj projektoj
| ||||||||||||||
La Blua malkohao aŭ Flavbekkukolo (Ceuthmochares aereus) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Aspekto
[redakti | redakti fonton]Ili havas grizecajn ventron, kapon kaj gorĝon, sed la nomiga subspecio C. aereus aereus havas bluverdecajn voston, flugilojn kaj dorson kaj C. aereus flavirostris havas bluajn voston, flugilojn kaj dorson. Ĉiu subspecio havas ege flavan bekon, kiu nomigas la specion.
Disvastiĝo
[redakti | redakti fonton]Ĝi havas ampleksan distribuadon tra la tropika ĉiamverda arbaro de Afriko, inkludante okcidentan kaj centran Afrikon, kaj la suba marbordo de orienta Afriko el Kenjo ĝis Sudafriko. Ties teritorio ampleksas ekde densa arbaro al rivera arbaro kaj arbarbordoj. En arbaro ĝi tipe vivas en subbranĉaro inter 8 kaj 30 m.
Subspecioj
[redakti | redakti fonton]La blua malkohao havas du subspeciojn nome la jenaj:
- C. a. flavirostris (Swainson, 1837) - Gambio ĝis sudokcidenta Niĝerio
- C. a. aereus (Vieillot, 1817) - Niĝerio ĝis okcidenta Kenjo, norda Zambio, Angolo, kaj Bioko
Kutimaro
[redakti | redakti fonton]La Flavbekkukolo manĝas ĉefe insektojn, ĉefe raŭpojn, skarabojn, saltulojn kaj grilojn; ili povas manĝi ankaŭ ranojn, limakojn, fruktojn, semojn kaj foliojn. Ili moviĝas tra la interplektita vegetalaro kun serioj de etaj saltetoj, prenante predojn dum veturado. Ili povas akompani aliajn birdojn kaj sciurojn, prenante la insektojn fuĝintajn el tiuj.
Malkiel aliaj kukoloj la Flavbekkukolo ne estas nestoparazito, anstataŭe ĝi zorgas sian propran idaron. La ino demetas du kremoblankajn ovojn en nesto konsistanta el amaseto de branĉetoj kaj bastonetoj ĉirkaŭ 2-5 m super la grundo. Ambaŭ gepatroj zorgas la idojn.
La Flavbekkukolo estas malofta specio kaj estas rare observita pro sia sekretema kutimaro. Tamen ĝi ne estas konsiderata minacata, kaj estas listita kiel malplej zorgiga de la IUCN.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- BirdLife International 2004. Ceuthmochares aereus Arkivigite je 2008-08-31 per la retarkivo Wayback Machine.
- 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]
| ||||||||||||||||||