Gerstungen

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Gerstungen
Blazono
Gerstungen in WAK.png
Federacia lando Turingio
Distrikto Distrikto Wartburg
Urborajtoj
Koordinatoj 50°38′04″N 10°04′37″O  /  50.63444°N, 10.07694°O / 50.63444; 10.07694 (Gerstungen) (mapo)Koordinatoj: 50°38′04″N 10°04′37″O  /  50.63444°N, 10.07694°O / 50.63444; 10.07694 (Gerstungen) (mapo)
Alto super la marnivelo 205 m
Areo 75,51 km²
Loĝantaro 5896 (stato 2015-12-31) [fonto: landa statistika oficejo]
Telefona antaŭkodo 036922
Poŝtkodo 99834
Aŭtomobila kodo WAK
Oficiala Municipokodo 16063097
Subdivido 7 komunumopartoj (Ortsteile)
Komunumestro Werner Hartung
Adreso de la administrejo Wilhelmstr. 53
Oficiala retejo http://www.gerstungen.de
Information icon.svg
vdr

Gerstungen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de decembro 2015 la komunumo havis 5 896 loĝantojn.

Historio[redakti | redakti fonton]

Pri la frua historio de Meiningen bedaŭrinde ne ekzistas iuj skribaj atestoj. La finaĵo je -ungen ja suspektigus ĝermanan seltejon sed ankaŭ tia vilaĝo ne povas esti konfirmata. Nomo en la t.n. Codex Eberhardi el la 12a jarcento pri donaco de Gerstungen al la en 744 fondita Abatejo de Fulda fare de la franka reĝo Karlmann estas la unua endokumenta mencio. Imperiestro Henriko la 4-a estis plurfoje en Gerstungen dum la Saksia milito. En 1074 okazis tie ĉi la intertraktoj inter la ribelemaj saksiaj kaj turingiaj nobeloj kaj la reĝo. Finfine faritis la Paco de Gerstungen. La reĝo devis permesi la detruon de siaj burgoj en Norda Turingio kaj en Harco. La dinastio de la sinjoroj de Gerstungen unuafoje menciitis en 1174. La iama burgo estis triflanka protektite de akvofosoj. Per ĝi oni sekurigis la transejon de Werra (transvadejon situantan ĉe Kurze-Hessen-strato[1][2]

Meze de la 14a jarcento fare de la episkopujo de Fulda kreitis la Administradujo Gerstungen, kiu venis ekde 1402 garantidone kaj fine daŭro je al landgrafoj de Turingio. La sekvaj posedantoj estis aŭtomate la dukoj de Saksio-Eisenach. Al ĝi apartenis la hodiaŭ gerstungenaj kvartaloj Untersuhl kaj Neustädt. La vilaĝoj Lauchröden, Sallmannshausen kaj Unterellen aparatenis inverse al la najbara gehörten zum Herrschaftsbereich der benachbarten Brandenburgo. Fakte ili pli apartenis al la wettina Administrujo Wartburg (Saksio-Eisenach). La vilaĝo Oberellen formis, kun pluraj bienoj, eksklavon de la Duklando Saksio-Meiningen.

Pro fajrego la Katarino-kirko bezonis en 1588 noviĝon. La antaŭula konstruaĵo samloke servis ankaŭ kiel burga kirko. Kiam en 1741 Gerstungen venis en la manojn de duko Ernesto Aŭgusto la 1-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach) restis nur la antaŭaĵoj de la burgo. La akvokastelo tute kadukiĝinta estis. La nova suvereno akiris ankoraŭ la areon Knobelsdorfcher Garten kaj unuigis ĝin kun la alia bieno al ĉambra bienego. Pligrandiĝis ankaŭ la ĉevalejo kaj planitis konstruo de kastelo. La fundamentaj muroj de la mezepoka akvokastelo servis je la konstruo kastela en la jarcentoj 17a kaj 18a kio poste estis sidejo registara de la Administradujo Gerstungen; nuntempe enestas la regionhistoria [[[Muzeo Werratal (Gerstungen)|Muzeo Werratal]].[3]

Dum la Dua mondmilito 550 militkaptistoj el Sovetio punlaboris ĉe la konstruo de la aŭtoŝosea ponto trans Weihe-valo. Aliaj 90 punlaboristoj deĵoris ĉe aliaj entreprenoj kaj agrikulture. Ekde 1977 memoras ilin monumento sur la tombejo de Untersuhl.[4]

Bombado en al 20.4.1944 de la Aliancanoj kontraŭ la grava stacidomo de Gerstungen mortigis 11 homojn kaj vundis aliajn. Aviadilo de la Usona Armeo akcidente frakasiĝis apud Neustädt; nur unu el naŭ soldatoj postvivis la kraŝon. En la 27.9.1944 centro de la Aera batalo de Turingio estis inter la komunumoj Gerstungen, Herleshausen, Lauchröden kaj Richelsdorf. Perdiĝis 30 usonaj bombavioj kaj 29 germanaj de Wehrmacht. Usonanoj liberigis Gerstungen en la 1.4.1945; multaj urbanoj fuĝis arbaren aŭ en aliajn ĉirkaŭaĵerojn. El la Forst-teritorio pafitis je usonanoj dum ili provis transiri Werra-ponton. Tomboj de ok wehrmacht-anoj pafemaj respektive pafdevigitaj de sur la tombejo de Gerstungen forigitis en la 1970aj jaroj.[5] Post mallonga usona administrado Gerstungen okupitis fare de sovetaj trupoj. Ekde 1961 ĝi situis ene de restrikta zono rekte ĉe la landlimo kun la libera parto de Germanujo. La stacidomo estis inter 1963 kaj 1990 tre grava por la trafiko inter la du Germanujoj. En 1961 faritis nova linio fervoja inter Förtha kaj Gerstungen por malebligi al ĉiuj orientgermanoj fuĝon okcidenten.[6]

En la 1.1.1960 iĝis kvartalo gerstungen-a Untersuhl kaj sekvis en la 8.3.1994 Neustädt kaj Sallmannshausen. En la 16.3.2004 malekmemstaris Lauchröden, Oberellen kaj Unterellen kion suferis en la 6.7.2018 krome Marksuhl kaj Wolfsburg-Unkeroda.

Kvartaloj[redakti | redakti fonton]

Partoj de Gerstungen

En la 31.12.2016 loĝis en la diversaj urbokvartaloj de Gerstungen la jenaj kvantoj da homoj:

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]


Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]

Muzeo Werratal


  1. Thomas Bienert: Mittelalterliche Burgen in Thüringen. Wartberg Verlag, 2000, ISBN 3-86134-631-1, p. 324.
  2. Michael Köhler: Thüringer Burgen und befestigte vor- und mittelalterliche Wohnplätze. Jenzig-Verlag, 2001, ISBN 3-910141-43-9, p. 108–109.
  3. Heiko Laß: Jagd- und Lustschlösser des 17. und 18. Jahrhunderts Michael Imhof Verlag 2006, ISBN 3-86568-092-5, p. 318–319.
  4. Thüringer Verband der Verfolgten des Naziregimes – Bund der Antifaschisten und Studienkreis deutscher Widerstand 1933–1945 (Hrsg.): Heimatgeschichtlicher Wegweiser zu Stätten des Widerstandes und der Verfolgung 1933–1945, Heimatgeschichtliche Wegweiser, Band 8 Thüringen, Erfurt 2003, ISBN 3-88864-343-0, p. 323.
  5. Rainer Lämmerhirt: Der Kampf um die Werralinie. Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza. 2. Auflage 2005. ISBN 3-937135-64-2. p. 52.
  6. Dieter Schneberger: Am Bahnknoten Bebra keimte fünfmal jeden Tag Hoffnung. Zugverkehr im „Kalten Krieg“. In Gerstungen wird Rangierbahnhof zu Kontrollzwecken umgebaut. Thüringische Landeszeitung, 13.8.2011.