Giovanni Mocenigo
| Giovanni Mocenigo (1409-1485) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
72-a Doĝo de la Respubliko de Venecio
| |||||
| Persona informo | |||||
| Giovanni Mocenigo | |||||
| Naskiĝo | 1409 en Venecio, | ||||
| Morto | 14-a de septembro 1485 en Venecio, | ||||
| Tombo | Sanktaj Johano kaj Paŭlo Monument to doge Giovanni Mocenigo (en) | ||||
| Religio | katolikismo vd | ||||
| Lingvoj | itala vd | ||||
| Ŝtataneco | Venecia respubliko | ||||
| Familio | |||||
| Dinastio | familio Mocenigo vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | politikisto | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Giovanni Mocenigo (1409-1485) estis 72-a Doĝo de la Respubliko de Venecio kaj frato de Pietro Mocenigo (1406-1476). Laŭ kelkaj kronikistoj li elektiĝis dank'al la altaj meritoj de sia frato ol siaj propraj, sed, kontraŭe al la kronikoj de la historiisto Alvise Cadamosto (1429-1483) li estas pentrata kiel homo trankvila, humana, liberala, kapabla kaj justa.
Li estis doĝo inter la 18-a de majo 1478 kaj la 14-a de septembro 1485, kaj en la 24-a de januaro 1479, li devis alfronti militon kontraŭ la turkojn, komanditan de la sultano Mehmedo la 2-a, tasko kiun li plenumis kun energio kaj sekureco, kaj la milito daŭris ses jarojn. En la 14-a de septembro 1483, okazis granda fajro en la Duka Palaco, kie oni perdis grandan kvanton da pentraĵoj kaj artaĵoj. La historiisto Marin Sanudo (1466-1536) asertis ke multaj valoraĵoj povus saviĝi se la doĝo ne estus neinta la malfermon de siaj dormoĉambroj pro timo je rabistoj.
Literaturo
[redakti | redakti fonton]Familio Mocenigo
[redakti | redakti fonton]Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]

