Jakobo la 1-a (Aragono)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Jakobo la 1-a
Portreto de Jakobo la 1-a, kopio el mezepoka retablo
Portreto de Jakobo la 1-a, kopio el mezepoka retablo
Persona informo
Naskiĝo 2-an de februaro 1208 (1208-02-02)
en Montpeliero
Morto 27-an de julio 1276 (1276-07-27) (68-jara)
en Alzira
Tombo Katedralo de Valencio
Lingvoj medieval Aragonese • mezepoka kataluna lingvo • latina lingvookcitana lingvo
Ŝtataneco Kronlando de Aragono
Familio
Patro Petro la 2-a de Aragono
Patrino Maria of Montpellier
Edz(in)o Eleonoro el Kastilio • Jolanda de Hungario • Teresa Gil de Vidaure
Amkunulo Aurembiaix • Berenguera Ferrandis • Elvira Sarroca • Sibil·la de Saga • Guillema de Cabrera • Blanca d'Antillón • Berenguela Alonso de Molina
Infanoj Violant of Aragon • Constance of Aragon, Lady of Villena • Petro la 3-a de Aragono • Jakobo la 2-a de Majorko • Izabela de Aragono • Alfonso de Aragón y Castilla • Sancha d'Aragona • Q6004783 • Sancho d'Aragona • Ferran Sanxis de Castre • Pere I Ferrandis d'Híxar • Ferran d'Aragó • Jaime Sarroca • Jaume de Xèrica • Pere I d'Ayerbe • Pere del Rei
Okupo
Okupo politikistomilitisto
Information icon.svg
vdr

Jakobo la 1-a de AragonoJakobo la Konkeranto (katalune: Jaume el Conqueridor, aragone: Chaime lo Conqueridor, hispane: Jaime el Conquistador, okcitane: Jacme lo Conquistaire) (Montpeliero, 2-a de februaro de 1208 - Valencio, 27-a de julio de 1276) estis reĝo de Aragono, de Valencio, de Majorko, grafo de Barcelono kaj Urgell kaj sinjoro de Montpeliero.

Li estis filo de Petro la 2-a de Aragono kaj Maria de Montpeliero. Li kaj sia edzino havis filinon, Violante de Aragono, kiu estas la edzino de la reĝo de Kastilio, Alfonso la Saĝulo. Lia ĉefa entrepreno estis la konkero de la muzulmanaj teritorioj de Valencio kaj Balearoj, kaj la fondado de la kristanaj regnoj de Valencio kaj Majorko, interne de la Kronlando de Aragono.

Li diktis la kronikon de sia reĝado, la Llibre dels feits (Libro de la faktoj), unu el la kvar katalunlingvaj mezepokaj kronikoj pri la Kronolando de Aragono.

Lia tombo estas en la Monaĥejo de Poblet. Lia testamento donis la regnojn de Aragono, Valencio kaj la katalunajn teritoriojn al lia filo Petro la 3-a, kaj la regnon de Majorko kaj Montpeliero al alia filo, Jakobo la 2-a de Majorko.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]