Johann Pfeffinger

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Johann Pfeffinger
Johann-Pfeffinger.jpg
Persona informo
Naskiĝo 27-an de decembro 1493 (1493-12-27)
en Wasserburg am Inn
Morto 1-an de januaro 1573 (1573-01-01) (79-jara)
en Leipzig
Religio luteranismo [#]
Lingvoj germana [#]
Ŝtataneco Germanio [#]
Profesio
Okupo teologo • universitata profesoro [#]
Aktiva en Leipzig [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Johann(es) PFEFFINGER (naskiĝinta la 27-an de decembro 1493 en Wasserburg am Inn, mortinta la 1-an de januaro 1573 en Lepsiko) estis grava germana teologo kaj reformacianto.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Post frekvento de latinlernejo en Annaberg (Amberg) en 1499, li iĝis en 1515 akolito kaj en 1518 subdiakono en Salcburgo. Ordinacio sacerdota iĝis en printempo 1518. La sekvajn jarojn li deĵoris en Bad Reichenhall, Saalfelden kaj en 1521 kiel konventa predikisto en Passau.

En 1523 li eksuspektitis pri ŝato de ideoj de Marteno Lutero kaj fuĝis je Wittenberg, kie li enmatrikuliĝis en la 15.11.1524. Inter 1527 kaj 1530 li laboris kiel paroĥestro en Sonnewalde. Forpelite fare de la episkopo de Meißen li ekpredikistis ĉe la princelektista Klostro Eicha apud Naunhof. En 1532 li iĝis paroĥestro en Belgern ĉeestante la oficialan enkondukon de Reformacio en Lepsiko. En la pentekosta mardo de 1539 li faris sian unuan protestantisman predikon en la Preĝejo Sankta Nikolao (Lepsiko). Unu jaron pli poste, en la 24.8.1540, li iĝis superintendanto lepsika kaj bakalaŭriĝis en la 6.9.1541 pri teologio ĉe la Universitato de Lepsiko. Sekve li rajtis fari multajn bibliajn ekzegezajn seminariojn kaj predikojn, ekz. ankaŭ en Glauchau, kun la komisio pretigi la regionojn de la Schönburg-regado por la nova kredo. En la 6.9.1543 Pfeffinger iĝis licenciulo pri teologio kaj en la 10.10.1543 doktoro (cetere la unua doktoro pri teologio Lepsike). Ses monatojn pli malfrue li ekprofesoris. Enprelege li ofte traktis la verkon Loci communes de Filipo Melanktono.

En la jaroj 1549, 1552, 1555, 1557, 1561, 1565 kaj 1569 li dekanis ĉe la fakultato pri teologio kaj estis en 1555 vickanceliero de la lepsika altlernejo. La saman jaron li atingis la katedestrecon. En 1542 realiĝis sub lia observado la finfina venko de Reformacio en la Schönburg-regionoj. En 1549 li iĝis kapelano en Meißen, konsistoria asesoro kaj ano de dekvira kolegio. Per la en 1555 publikigita tezo - ke dumkonvertiĝe la homoj kune kun la Sankta Spirito agus - li provokis la t.n. sinergian kverelon (1555–1560): tio estas sendube - teologihistorie - la plej grava punkto en la scienca vivo de Pfeffinger. Krome li famiĝis kiel aŭtoro de la tre disvastiĝinta edifa libreto Trostbüchlein kiun komence li faris nur por si mem post la ĉagreniga morto de la filo. En la lepsika urbokvartalo Connewitz nomitis strato por li.

Familio[redakti | redakti fonton]

Pfeffinger nuptis en 1528 en Sonnewalde Bertha Elisabeth Kühlstein (1503-1560), filino de la sonnewald-a burĝo Valentin Kühlstein. Kun ŝi li havis infanojn el kiuj konatas Johannes Pfeffinger (1529-3.9.1551), Martin Pfeffinger († 1534), Paul Pfeffinger (1533-26.7.1576 en Rochlitz) iĝis en 1562 superintendanto en Delitzsch kaj en 1574 en Rochlitz, kaj la filino Elisabeth († 1576) kiu edziniĝis en la 18.11.1550 en Lepsiko al Heinrich Salmuth.

Verkoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

  • Themata ordinariae disputationis, futurae ad diem XXIII mensis Maii, praesidente Ioanne Pfeffingero, sacrae Theologiae Doctore et pastore Ecclesiae Lipsensis, de ministerio tam Ecclesiastico quàm civili, et quod inter haec discrimen sit, applicata ad Evangelii Matthei caput IX. Leipzig 1544 (Online)
  • Grüntlicher und warhafftiger Bericht der vorigen und jetzigen für und nach dem Kriege ergangen Handlungen von den Adiaphoris oder Mitteldingen : sampt einer christlichen kurtzen Verantwortung. Leipzig 1550 ([1])
  • De Cap. V. Matthaei. Leipzig 1550 (Online)
  • Von den Traditionibvs, Ceremoniis, Oder Mitteldingen, Christlicher warer bericht : allen lieben Christen in disen letzten und gefehrlichen zeitten, nützlich zu wissen. Leipzig 1550 (Online)
  • De gradibus et vocatione ministrorum. Leipzig 1550 (Online)
  • Capita disputationis de peccato originis. Leipzig 1551 (Online)
  • Trostbüchlin, aus Gottes Wort/ inn, manicherley vnd schweren fellen, so an folgendem Bladt verzeichnet. Leipzig 1552 (Online); 1553 (Online Arkivigite je 2019-04-12 per la retarkivo Wayback Machine); 1554 (Online Arkivigite je 2019-04-12 per la retarkivo Wayback Machine); 1564 (Online); 1566 (Online Arkivigite je 2019-04-12 per la retarkivo Wayback Machine), Hamburg 1582 (Online Arkivigite je 2019-04-12 per la retarkivo Wayback Machine);
  • Eine Predigt uber die Leich des Durchleuchtigisten Hochgebornen Fürsten und Herren Herren Moritzen Hertzogen und Churfürsten zu Sachssen etc. Hochlöblicher Christlicher und seliger gedechtnis : Gethan zu Leipzig, den 19. Iulii nachmittag, Anno MDLIII. Leipzig 1553 (Online)
  • Unsers Lieben Herrn Jesu Christi Legenda oder Historia, mit lehr und Trost in ein kurtze Summa zusammen gezogen. Leipzig 1553 (Online)
  • De libertate voluntatis humanae quaestiones quinque. Leipzig 1555 (Online)
  • Themata ordinariae disputationis, de vocatione Gentium, proposita. Leipzig 1556 (Online)
  • Antwort: Auff die Offentliche Bekentnis der reinen Lare des Evangelii, und Confutation der itzigen Schwermerey, Niclasen von Ambsdorff. Wittenberg 1558 (Online)
  • Demonstratio manifesti Mendacii: quo infamare conatur Doctorem Joh. Pfeff. libellus quidam maledicus et sycophanticus germanice editus titulo Nicolai ab Amsdorff, Necessaria propter Veritatis assertionem & aversionem Scandali, & tuendam existimationem sincerae doctrinae. Psalm, 140. Acuerunt linguas suas sicut serpentes, venenum aspidum sub labiis eorum. Wittenberg 1558 (Online)
  • In hoc Libello continentur utiles Disputationes de praecipuis capitibus doctrinae christianae, quae propositae fuerunt in academica Lipsica. Frankfurt/Oder, 1558 (Online)
  • Capita De Discrimine Baptismi Johannis & Christi, proposita in disputatione ordinaria. Leipzig 1558 (Online)
  • Nochmals gruendlicher, klarer, warhafftiger Bericht vnd Bekentnis, der bittern lautern Warheit, reiner Lere, vnstrefflichen Handlungen, vnd vnuermeidliche notwendige Verantwortunge Johannis Pfeffingers Doctoris : Wider den Luegengeist vnd Lesterschrifften newlich in Druck vnter dem Namen Matthiae Flaccij Jllyrici ausgangen. Wittenberg 1559 (Online)
  • Ein Predigt vber || der Leich des Gestrengen vnd || Ehrnuehsten Heinrichen von || Lindenaw seligen. Den. 22.|| Julij 1561. Leipzig 1561 (Online)
  • Themata de invocatione, proposita ad disputandum ad ordinarie, a Ioanne Pfeffingero Doctore, & Pastore Ecclesiae Christi in urbe Lipsia. Ad ultimam diem Ianuarii, in auditorio Theologorum. Leipzig 1561 (Online Arkivigite je 2019-04-12 per la retarkivo Wayback Machine)
  • Eine Trostschrifft in Sterbensleufften an die lieben Christen zu Breßlaw geschickt. Leipzig 1568 (Online); 1581 (Online)
  • Christliche Legenda das ist die gantze Historia von vnserem lieben Herrn vnd Heylande Jesu Christo, ordentlich in gewisse Stück abgeteilt und nöthige Lehr- und Trost, sat derselben angehengten Application und Gebetlein, mit Fleis zusamen gezogen. Leipzig, 1582, (Online)

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Laurentius Mathesius: Leichpredigt, gehalten bey dem begrebnus des Ehrwirdigen und Hochgelarten Herrn Johan. Pfeffingers, der heiligen Schrifft Doctorn, und der Kirchen zu Leipzig Pastorn und Superintendenten bis in die 34. Jar, welcher an dem newen Jarstag des 73. Jars, umb 3. Uhr nach Mittage, seines Alters im 80. Jar, selig in Gott entschlaffen und in die Pfarkirchen zu S. Nicolaus den 3. Januar zur Erden in sein Ruhebetlein ist bestetigt worden. Martorff, Leipzig, 1573 (Online)
  • Gotthard Lechler: Pfeffinger, Johannes. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 25, Duncker & Humblot, Leipzig 1887, S. 624–630.
  • Erdmann Hannibal Albrecht: Sächsische evangelisch-luther'sche Kirchen- und Predigengeschichte, von ihrem Ursprung an die bis auf gegenwärtige Zeiten. Leipzig, 1799, S. 37 (Online)
  • Friedrich Seifert: Johann Pfeffinger – der erste lutherische Pastor zu St. Nikolai und Superintendent in Leipzig. In Beiträge zur sächsischen Kirchengeschichte. Johann Ambrosius Barth, Leipzig, 1888, Bd. 4, S. 33 ff. (Online)
  • Karl Friedrich UlrichsPfeffinger, Johann. En: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Volumo 7, Bautz, Herzberg 1994, ISBN 3-88309-048-4, kolumnoj 413–416.
  • Markus Hein, Helmar Junghans: Die Professoren und Dozenten der Theologischen Fakultät der Universität Leipzig von 1409 bis 2009. Evangelische Verlagsanstalt, Leipzig, 2009, ISBN 978-3-374-02704-0, S. 250 ff.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]