Johannes R. Becher

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Becher en Berlino, 1951.

Johannes Robert Becher (22a de majo 1891, en Munkeno11a de oktobro 1958, en Orienta Berlino) estis germana politikisto, romanisto, kaj poeto. Li estis aliĝinta al la Komunista Partio de Germanio (KPD) antaŭ la Dua Mondmilito. Samtempe, li estis parto de la literatura avangardo, verkante laŭ ekspresionisma stilo.

Kun la apero de la Nazia Partio en Germanio, modernaj artaj movadoj estis nuligitaj. Becher fuĝis el militista ĉikanado en 1933 kaj setlis en Parizo por paro de jaroj. Li migris al Sovetunio en 1935 kun la centra komitato de la KPD. Post la germana invado fare de Sovetunio en junio de 1941, Becher kaj aliaj germanaj komunistoj estis senditaj al interna ekzilo en Taŝkento.

Li revenis al senproblemo en 1942 kaj estis realvokita al Moskvo. Post la fino de la Dua Mondmilito, Becher ricevis permeson lasi Sovetunion kaj revenis en Germanion, setlante en la sovet-okupita zono kiu poste iĝis Orienta Berlino. Kiel membro de la KPD, li estis nomumita al variaj kulturaj kaj politikaj sintenoj kaj iĝis parto de la estreco de la Socialisma Unuiga Partio. En 1949, li helpis fondi la Akademie der Künste, kaj servis kiel prezidento el 1953 al 1956. En 1953 li ricevis la Stalinan Pacpremion (poste Lenina Pacpremio). li estis la prikultura ministro de la Germana Demokratia Respubliko (GDR) de 1954 ĝis 1958.

En 1949 Johannes R. Becher verkis la poemon "Auferstanden aus Ruinen" (Leviĝinta el ruinoj), kiun muzikigis Hanns Eisler, kaj kiu fariĝis la nacia himno de GDR. Becher aplikis la versmezuron de la antaŭa nacia himno de Germanujo, tiel ke la himno estas kantebla kaj laŭ la melodio de Eisler kaj laŭ tiu de Joseph Haydn. (Laŭ la respektiva artikolo en la germanlingva vikipedio)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]