Kristiano la 8-a (Danio)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Kristiano la 8-a
Reĝo de Danio
Christianviiidenmark.jpg
Persona informo
Christian VIII.
Naskonomo dane Christian Frederik
Naskiĝo 18-an de septembro 1786 (1786-09-18)
en Christiansborg
Morto 20-an de januaro 1848 (1848-01-20) (61-jara)
en Amalienborg
Mortis pro sepso [#]
Tombo Katedralo de Roskilde [#]
Religio luteranismo [#]
Lingvoj dana [#]
Ŝtataneco Danio [#]
Familio
Dinastio Oldenburga dinastio [#]
Patro Frederiko de Danio [#]
Patrino Duchess Sophia Frederica of Mecklenburg-Schwerin [#]
Gefratoj Ferdinand, Hereditary Prince of Denmark • Princess Louise Charlotte of Denmark • Princess Juliane Sophie of Denmark [#]
Edz(in)o Duchess Charlotte Friederike of Mecklenburg-Schwerin • Caroline Amalie of Augustenburg [#]
Infanoj Frederiko la 7-a • Frederik Carl Eide • Frederik Kraft • unnamed son Oldenburg [#]
Profesio
Okupo monarkomecenato [#]
Reĝo de Danio Flago-de-Danio.svg
Kristiano la 8-a
Dum 18391848
Antaŭulo Frederiko la 6-a
Sekvanto Frederiko la 7-a
Reĝo de Norvegio Flago-de-Norvegio.svg
Kristiano Frederiko
Dum majo–aŭgusto 1814
Antaŭulo Frederiko la 6-a
Sekvanto Karolo la 2-a
Duko de Ŝlesvigo kaj Holstinio DEU Schleswig-Holstein COA.svg
Dum 18391848
Antaŭulo Frederiko la 6-a
Sekvanto Frederiko la 7-a
Duko de Saksio-Lauenburg Blason Jean Ier de Saxe-Lauenbourg.svg
Dum 18391848
Antaŭulo Frederiko la 6-a
Sekvanto Frederiko la 7-a
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Kristiano Frederiko, dane Christian Frederik, estis reĝo de Norvegio de la 17-a de majo 1814 ĝis la 14-a de aŭgusto 1814, kaj estis reĝo Kristiano la 8-a de Danio en la jaroj 1839 ĝis 1848.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Estante ekde 1813 guberniestro en Norvegujo li tuj proklamitis, post kiam Norvegujo iĝis sveda en la 14.1.1814 (pro la traktato de Kiel), suvereno. En la 17.5. li elektitis fare de la regna asembleo de Eidsvoll reĝo de Norvegujo. Sed jam en la 10.10. li devis rezigni pri la krono perfortite de Svedujo kaj aliaj tiamaj superpotencoj kaj reiri al Danujo.

Li dediĉis sin al natursciencaj studoj kio igis lin multe vojaĝi. Je la fino de 1839 li ekregis post la morto de sia duonkuzo Frederiko la 6-a. Kristiano nur pro absolutismaj tendencoj sed ankaŭ pro sia politiko rilate al Ŝlesvigo-Holstinio igis la dukujojn malamikaj. Kontraŭ lia malferma letero (8.7.1846), en kiu li promesis garantii integrecon de dana kompleta ŝtato per enkonduko de tronsukcedo ankaŭ en Ŝlesvigo-Holstinio, protestis kaj la dukujoj kaj la agnatoj kaj Germana Federacio. Reage Kristiano faris trankviligan proklamon en la 18.9. kiu ne efikis koncerne daŭrigotan unuecon de Danujo.

En la lasta vivoperiodo li planis doni konstitucian monarkon al la ŝtato por reklami por la dania integreco ĉe la dukujoj.

Fonto[redakti | redakti fonton]

Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 4. Leipzig 1906, p. 108-109 (tie ĉi interrete)