La Kapitanfilino

Partoj
	• The Sergeant of the Guards ; • The Captain's Daughter/Chapter II ; • The Captain's Daughter/Chapter III ; • The Captain's Daughter/Chapter IV ; • The Captain's Daughter/Chapter V ; • The Captain's Daughter/Chapter VI ; • The Captain's Daughter/Chapter VII ; • The Captain's Daughter/Chapter VIII ; • The Captain's Daughter/Chapter IX ; • The Captain's Daughter/Chapter X ; • The Captain's Daughter/Chapter XI ; • The Captain's Daughter/Chapter XII ; • The Captain's Daughter/Chapter XIII ; • The Captain's Daughter/Chapter XIV ; • Q98683283 vd

La Kapitanfilino
	La Kapitanfilino
Aŭtoro	Aleksandr Puŝkin
Eldonjaro	1927
Urbo	Berlino
Eldoninto	Rudolf Mosse
Paĝoj	176
Partoj
	• The Sergeant of the Guards ; • The Captain's Daughter/Chapter II ; • The Captain's Daughter/Chapter III ; • The Captain's Daughter/Chapter IV ; • The Captain's Daughter/Chapter V ; • The Captain's Daughter/Chapter VI ; • The Captain's Daughter/Chapter VII ; • The Captain's Daughter/Chapter VIII ; • The Captain's Daughter/Chapter IX ; • The Captain's Daughter/Chapter X ; • The Captain's Daughter/Chapter XI ; • The Captain's Daughter/Chapter XII ; • The Captain's Daughter/Chapter XIII ; • The Captain's Daughter/Chapter XIV ; • Q98683283 vd
	v • d • r

La Kapitanfilino ^[1]^[2] aŭ La Filino de la Kapitano (ruse Капитанская дочка) estas historia romano de Aleksandr Puŝkin pri la kamparana ribelo de kozakoj, gvidataj de Emeljan Pugaĉov en la jaroj 1773 ĝis 1775. La rusa originalo datiĝas de 1836, kiam ĝi aperis en la literatura gazeto Sovremennik. Ĝi estas esperantigita fare de Maria Ivanovna Ŝidlovskaja. La 176-paĝa tradukaĵo aperis en Berlino ĉe eldonejo Rudolf Mosse en 1927 en la serio "Biblioteko Tutmonda" kiel numerojn 15–17.

Recenzoj pri la traduko

„ Valora verko. Ĝi unue montras al ni la vivadon de la aristokrataj oficiroj kaj ties morojn. Poste ni vidas manieron de rusa ribelo, „sensenca kaj senindulga“, kiel diras Puŝkin. La traduko estas modela. ”

— 1927, g-K, La Socialisto, paĝo 72

„ La historio, similas multajn aliajn de la cara epoko; ĝi estas simple rakontita sen serĉado de komplikaĵoj, kelkaj teruraj revoluciaj scenoj en la Volga regiono. La figuro de l' ribelestro, kruela, diboĉema sed tamen sentema kaj foje nobla restas en la memoro. Bonega tradukado. ”

— 1927(1965), Historio de Esperanto II, paĝo 626

„ La tradukintino, kiu jam prizorgis al la Esperantistaro kelkajn verkojn el la Rusa literaturo, aldonis tiun ĉi novan perlon. La romano estas interesa kaj rekomendinda. Legado de tiaj libroj estas plej efika kaj samtempe plej agrabla maniero por perfektiĝi en Esperanto. ”

— Belga esperantisto n154 (dec 1927)