Manon Lescaut

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Manon Lescaut
Manon Lescaut
Aŭtoro Antoine-François Prévost
Eldonjaro 1908
Urbo Parizo
Eldoninto Presa Esperantista Societo
Paĝoj 188
Information icon.svg
vdr
La Entombigo de Manon Lescaut de Pascal Dagnan-Bouveret, 1878
Histoire du Chevalier des Grieux, et de Manon Lescaut.jpg
Histoire du Chevalier des Grieux, et de Manon Lescaut

Manon Lesko (France: Histoire du Chevalier des Grieux, et de Manon Lescaut [istwaʁ dy ʃ(ə)valje de ɡʁijø e d(ə) manɔ̃ lɛsko]) [1] estas franclingva romano de Antoine-François Prévost, unue publikigita en 1731. La libro estas la sepa parto de Pervost el la sep volumoj de "Memuaroj kaj Aventuroj de nobelulo retiriĝita de la socio" (Mémoires et aventures d'un homme de qualité). Estas konjektite ke signifa parto de la intrigo estas bazita sur la biografio de la verkinto.

Polemika siatempe, la verko estis malpermesita en Francio post publikigo. Malgraŭ tio, ĝi iĝis tre populara kaj piratitaj eldonoj estis vaste distribuitaj. En posta eldono, (1753) Abbé Prévost forigis kelkajn skandalan detalojn kaj injektis pli moraligantajn respondecigojn.

Intrigo[redakti | redakti fonton]

La intrigo de la libro okazas en Francio kaj Luiziano en la 18-a jarcento. La rakonto sekvas la protagoniston, Chevalier de Graya, kaj lian amanton, Manon Lesko'n. De Graya devenas de riĉa kaj privilegiita familio kaj al la malkontento de sia patro li enamiĝas al Manon, kiu estas forpelito deportonta al Luiziano - tiutempe franca kolonio en Nordameriko. Li poste perdas sian riĉaĵon kaj fuĝas kun Manon al Parizo. En Parizo, la junaj amantoj ĝuas sian vivon kune dum la klopodoj de de Graye por kontentigi la altvalorajn dezirojn de sia amato. De Graya luktis por kontentigi la bongustan guston de Manon pri luksaj produktoj. Li kolektas monon prunteprenante de sia lojala amiko Tiberge, kaj en hazardludo kie li trompas la ludantoj. Plurfoje, la riĉaĵo de de Graya vaporiĝas ĉu pro ŝtelo, ĉu pro domo en fajro, kio igis la Manon forlasi lin en favoro de riĉulo ĉar ŝi ne povis elteni la penson vivi en malriĉeco. Poste ŝi revenas al De Graya kaj kune ili decidas foriri al Luiziano.

La du amantoj poste foriras al Nov-Orleano, kie ili ŝajnigas esti edziĝintaj kaj vivas en paco. Sed kiam de Graya rivelas al la guberniestro de la kolonio ke li kaj Manon ne estas laŭleĝe edziĝintaj, kaj li petas al li geedziĝigi ilin, la guberniestro decidas pro sia aŭtoritato doni Manon al la filo de sia frato, kiu deziras ŝin. En malespero, de Graya invitas la nevon de la guberniestro al duelo kiu batas lin kaj lasas lin senkonscia. De Graya opinias ke li mortigis la viron kaj timas la venĝon de la guberniestro. La paro fuĝas de Nov-Orleano direkte al la Luiziana dezerto, esperante atingi anglan kolonion. La afliktoj de la vojo malfortigas Manon kaj ŝi mortas pro malkovro kaj elĉerpiĝo la post mateno. Dolorante De Graya entombigas ŝin surloke kaj finfine li revenas al Francio kun sia amiko Tiberge.

En kulturo[redakti | redakti fonton]

La intrigo de la libro Manon Lesko estas origino por opero, baleto kaj filmo. Ne malpli ol kvar operoj estis inspiritaj de la libro. La plej famaj el kiuj estas: "Manon Lescaut" de Puccini de 1893, kaj "Himno" de Jules Massenet de 1884.

La saman temon pritraktis poste en la 20-a jarcento la ĉeĥa poeto Vítězslav Nezval.

Esperanto[redakti | redakti fonton]

Traduko de Henri Vallienne eldoniĝis 188-paĝe en la jaro 1908 ĉe Presa Esperantista Societo el Parizo, kiel literatura aldono al la revuo Lingvo Internacia.

Recenzoj[redakti | redakti fonton]

Citaĵo
 Tiu famega romano aperis en Nederlando (1731), kaj estis malpermesita en Francio pro kontraŭmoraleco. Profundegan pasion reliefigas simple natura stilo. Traduko en bela literatura formo. 
— 1934, Louis Bastien, Enciklopedio de Esperanto

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]