Reza Ŝaho Pahlavi

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Reza Pahlavi (Perse: رضا پهلوی), (16-a de marto, 187726-a de julio, 1944), nomita postmorte Reza Ŝaho, la Granda, estis Ŝaho de Persio (pli poste Irano) ekde 15-a de decembro, 1925 ĝis 16-a de septembro, 1941.

En februaro de 1921, Reza Khan Mirpanj (رضا خان میرپنج) - kiel tiam li nomumiĝis kaj rangis - organizis puĉon kun Sejjed Zia'eddin Tabatabaee, kiu iĝis la ĉefministro.

Sub la 16-jara regado de Reza ŝaho konstruiĝis la Trans-Irana fervojo, oni enkondukis modernan edukadon, fondiĝis la Tehrana universitato, kaj oni sisteme sendis iranajn studentojn al Eŭropo. Komenciĝis la industriiĝo de la lando.

Ĉar la naftoriĉa lando alproksimiĝis al la nazia Germanio dum la dua mondmilito, Britio kaj Sovetunio okupis Iranon kaj abdikigis lin je favore al lia filo. (La pli grava afero por la okupo estis la komenciĝinta varotransporto al Sovetunio laŭ lend-lease-kontrakto. La liverado okazis parte tra Irano.)

Li iris al ekzilo komence al Maŭricio, poste al Johannesburg (Sudafriko), kie li mortis en 1944.

Lia filo estis Mohammad Reza Pahlavi.

Order of White Eagle Poland-Order Star.jpg
Reza Ŝaho Pahlavi estas kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo, la plej alta ŝtata honorigo de la Pola Respubliko.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]