Romia mitologio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Religio > Mitologio > Romia Mitologio


La popolo de la antikva Romo havis siajn proprajn gediojn, sed la romianoj ankaŭ adoptis la grekajn diojn, kaj ŝanĝis iliajn nomojn. Laŭ la poeto Ennius (en la 3-a jarcento a.K.), estis grupo de 12 gedioj, (nomita Dii Consentes), en la latina Iuppiter, Iuno, Minerva, Vesta, Ceres, Diana, Venus, Mars, Mercurius, Neptunus, Volcanus, kaj Apollo; – ses dioj kaj ses diinoj. La nombro "dek du" venis de la Etruskoj, ĉar antaŭe ili havis dek du ĉefgediojn. La statuoj de ĉi tiuj dioj staris antaŭe en la Roma Forumo. Sed oni kultis ilin ankaŭ en la tuta vasta imperio.

Dioj[redakti | redakti fonton]

Jen listo de la Olimpaj dioj de Romio, sekvitaj de siaj grekaj nomoj;

Jupitero Zeŭso
Junona Hera
Minerva Atena
Vesta Hestia
Plutono Hadeso
Diana Artemisa
Venuso Afrodita
Marso Areso
Merkuro Hermeso
Neptuno Pozidono
Vulkano Hefesto
Apolono Apolono

Aliaj:

Sakrosankteco[redakti | redakti fonton]

En la antikvroma religio, sakrosankteco (latine: sacrosanctitas) estis netuŝebleco kun religia puno por kontraŭantoj. Sankta (sanctus/sancta/sanctum) estis tio, kies kontraŭadon oni punis; la puno estis plej ofte (nome en la kazo de sakrosankteco) sakrigo (sacratio): tio signifas ke oni donis la punendulon al la dioj, ofte al la inferaj dioj. Fakte, tio signifas, ke tiu ulo ne plu estis ano de la respubliko (sed havaĵo de la dioj), kaj oni vidis tiun kiel timendan.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]