Silvio Pellico

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Silvio Pellico
Silvio Pellico.jpg
Persona informo
Naskiĝo 24-an de junio 1789 (1789-06-24)
en Saluzzo
Morto 31-an de januaro 1854 (1854-01-31) (64-jara)
en Torino
Tombo Monumenta Tombejo de Torino [#]
Lingvoj itala lingvo [#]
Ŝtataneco Italio [#]
Profesio
Profesio verkisto • poeto • dramistoinstruistoĵurnalisto [#]
Verkoj Q3828848
Sir Thomas More
Q15987156
Eufemio da Messina
Q15987086
Q15987089
Q15987090
Q15987093
Manfred
Leoniero da Dertona
Poesie inedite [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg

Silvio Pellico (Saluzzo, 1789Torino, 31-an de januaro 1854) estis itala verkisto.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Post la lernojaroj, li vojaĝis al Lyon, Francio, por komercaj aktivaĵoj. Reire al Italio en 1809, kaj ekloĝis en Milano. Li konatiĝis kun poeto Vincezo Monti kaj kun la verkisto Niccolò Foscolo, pli konata laŭ la nomo Ugo Foscolo. Ekde 1812 li komencis verki, aparte por teatro. Liaj teatraĵoj estis inspiritaj de la klasika tragedio, sed pli forte ligitaj al romantika enhavo.

Lia liberala kaj respublika sinteno kondukis lin al prizono en 1820, pro akuzo aparteni al la movado Karbonarismo. Li estis kondamnita al mortopuno sed la puno estis transformita al trudlaboro dum 15 jaroj, kiun li devis travivi en la Fortikaĵo de Špilberk (Moravio). La imperiestro lin pardonis kaj li estis liberigita en 1830.

En Torino li restis dum iom da tempo ĉe Palazzo Barolo kiel gasto, Pellico tute forlasis siajn politikajn kaj eĉ beletrajn aktivaĵojn. Markizino Barolo sukcesis por li laborpostenon kiel bibliotekisto. Li tamen neniam forgesis siajn prizonulajn spertojn, redonitajn en lia plej notinda libro, nome Le mie prigioni (Miaj prizonoj), de 1832.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Francesca de Rimini (1814)
  • Le mie prigioni (1832)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]