Somalia enlanda milito

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Somalia enlanda milito
Somali-war-12252006-1952.svg
Fine de decembro 2006
Daŭro: 1986 - nun
Loko: Somalio
Rezulto:
Flankoj
Somalio Islamaj Kortumoj
Al-Kaido
Komandantoj
Hassan Dahir Aweys Ŝarif Ahmed
Perdoj
Ne konataj 300.000 - 400.000
v  d  r
Information icon.svg

La somalia enlanda milito estas civila milito, kiu komenciĝis en 1986 kaj daŭre aktivas en 2009 en Somalilando.

Epopea Fino de Barre (1986–91)[redakti | redakti fonton]

Ŝablono:Main article

Dum Majo 1986-a jaro, Barre suferis seriozajn lezojn dum aŭta aksidento proksime de Mogadishu, tiam kiam la aŭto kiu estis movanta lin frapegis en la postaĵon de buso dum pluvegado.[1] Lin traktas en hospitalo en Saudi Arabia pro lezoj al lia kapo, frumpitaj torakostoj kaj ŝoko dum monato.[2][3] Lieutenant General Mohamed Ali Samatar, tiame Vice President, poste servis kiel la laŭfakte ĉefo de ŝtato dum la sekvaj diversaj monatoj. Kvankam Barre malfaĉile eksanas sufiĉe ke si povis prezenti sin kiel la sola prezidenta kandidato je re-voĉdono over a term of seven years on December 23, 1986, sia malsaneco kaj maljuneco supozigis pri kiu postus sin je potencio. Eblaj rivaloj estis ankaŭ lia son-in-law General Ahmed Suleiman Abdille, kiu estis tiam la Ministro pri internaj aferoj, kaj Samatar.[1][2]

Three knocked-out Somali National Army (SNA) M47 Patton medium tanks left abandoned near a warehouse following the outbreak of the civil war

Barre's ruling Supreme Revolutionary Council (SRC) provante ankoraŭ esti potencia, iĝis pliiĝante severa kaj arbitra. Tio kresigis malsubtenon kontraŭ li. Barre returne provis halti la malpaĉon forlasante apelaciojn al naciismo, uzante pli kaj pli sian lieutenantaron, kaj uzante longtempajn gentajn malamikecojn. Ĉe la mez-1980s, pliaj ribelaj movoj kiun subtenis Derg estis ekestina tra la lando. Barre respondis komandante punojn kontraŭ tiuj kiuj laŭ Barre mem loke subtenis la ribelojn, principe en la nordejoj. La puna programo inklusivis bombadon kontraŭ urboj, ekzemple dum la 1988-a jaro la norduesta administrativa centro je Hargeisa, Somali National Movement (SNM) fortejo.[4]

Dum la 1990-a jaro, tiam perforto pliintensigxis, Somalia unua Presidento Aden Abdullah Osman Daar kaj proximune 100 aliaj Somaliaj politikistoj subskribis manifeston advocatintan malekdisputon.[5] Multe da la subskribintoj kaptis jxus poste.[6] Severaj kutimoj de Barre plie pliigis la deziratecon de la diversaj ribelaj movoj, sed la sola celo kiun cxiu tiuj groupoj deziris estis por ke lin faligu.[4] It also played a major role in developing piracy in Somalia.

United Somali Congress faligis Barre[redakti | redakti fonton]

Gis mezo je 1990, United Somali Congress (USC) ribeluloj konkeris la plejparton de urbetoj cxirkaux Mogadishu. Tio igis iujn malhonorigantaj Barre-on per la sarkasma titolo 'Urbcxefo de Mogadishu.'[7] Dum Decembro la USC eniris Mogadishu. 4 weeks da kontrauxbatalo inter soldatoj tiuj kiun Barre ankoraux komandis kaj la USC sekvis, dum kiu la USC eniris la urbon kiel pliaj soldataroj. Gis Januaro 1991, USC ribeluloj malfacxile venkis kontraux la Red Berets, faligante sxtaton de Barre.[4] La resto da la armioj de la sxtato jxus poste finfine collapsed. Iuj igxis irregular regional forces and gentaj militias.[8] Post la venko de la USC kontraux soldatoj de Barre, la aliaj ribelaj groupoj rifuzis kunlabori kun gxi, cxar cxiun de ili anstatauxe subtenis sies vocxdonaroj.[4] Among these other opposition movements were the Somali Patriotic Movement (SPM) and Somali Democratic Alliance (SDA), a Gadabuursi group which had been formed in the northwest to counter the Somali National Movement Isaaq militia.[9] For its part, the SNM initially refused to accept the provisional government that the USC had established.[4] However, the SNM's former leader Ahmed Mohamed Silanyo later proposed a power-sharing framework in March 1991 between the SNM and USC under a new transitional government.[10]

Many of the opposition groups subsequently began competing for influence in the power vacuum that followed the ouster of Barre's government. In the south, armed factions led by USC commanders General Mohamed Farah Aidid and Ali Mahdi Mohamed, in particular, clashed over the capital.[11] In the northwest, at the Burao conference of April–May 1991, SNM secessionists proclaimed independence for the region under the name Somaliland.[12] They concurrently selected the SNM's leader Abdirahman Ahmed Ali Tuur as president.[13]

In 1992, after four months of heavy fighting for control of Mogadishu, a ceasefire was agreed between Ali Mahdi Mohamed and Mohamed Farah Aideed. Neither leader had seized control of the capital, and as a result, a 'greenline' was established between north and south that divided their areas of control.[14]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

  • 1,0 1,1 World of Information (Firm), Africa review, (World of Information: 1987), p.213.
  • 2,0 2,1 Arthur S. Banks, Thomas C. Muller, William Overstreet, Political Handbook of the World 2008, (CQ Press: 2008), p.1198.
  • National Academy of Sciences (U.S.). Committee on Human Rights, Institute of Medicine (U.S.). Committee on Health and Human Rights, Scientists and human rights in Somalia: report of a delegation, (National Academies: 1988), p.9.
  • 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Somalia — Government. Library of Congress. Alirita February 15, 2014.
  • Bloomfield, Steve, "Aden Abdulle Osman — First President of Somalia", June 11, 2007. Kontrolita December 21, 2013.
  • (1991) Horn of Africa Bulletin, Volumes 3–4. Life & Peace Institute.
  • ADAM, Hussein. (1998) Somalia: Personal Rule, Military Rule and Militarism (in) Hutchful and Bathily, The Military and Militarism in Africa. Dakar: Council for the Development of Economic and Social Research in Africa (CODESRIA), p. 389. ISBN 2-86978-069-9.
  • Nina J. Fitzgerald, Somalia: issues, history, and bibliography, (Nova Publishers: 2002), p.19.
  • CIISA-SALWE, Cabdisalaam M.. (1996) The collapse of the Somali state: the impact of the colonial legacy. HAAN Publishing. ISBN 187420991X.
  • . A Proposal to the Somali National Movement: On a Framework for a Transitional Government in Somalia. Wardheernews. Arkivita el la originalo je May 11, 2012. Alirita February 15, 2014.
  • Library Information and Research Service, The Middle East: Abstracts and index, Volume 2, (Library Information and Research Service: 1999), p.327.
  • Interpeace, 'The search for peace: A history of mediation in Somalia since 1988,' Interpeace, May 2009, 13–14. Ŝablono:Webarchive
  • CLANCY, Tom. (2005) Battle Ready:Study in Command Commander Series. Penguin, p. 234–236. ISBN 978-0-425-19892-6.
  • Mohamed Ahmed Jama, “Securing Mogadishu: Neighbourhood Watches,” in Whose Peace is it anyway? Connecting Somali and International Peacemaking Approaches, Accord 21, Conciliation Resources, 2010, 66.