Perovo (stacio de Moskva metroo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

MMMosmetro.svg 08Moskwa Metro Line 8.svg

Perovo
Centre de la stacio
Centre de la stacio
Situo
Lando Rusio Rusio
Urbo Moskvo
Situo Perovo, Novogirejevo (Orienta arondismento)
Geografia situo 55° 45′ 4″ N, 37° 47′ 12″ O55.75111111111137.786666666667Koordinatoj: 55° 45′ 4″ N, 37° 47′ 12″ O
Perovo (Moskvo)
DEC
Perovo
Situo de Perovo
Kajoj 1
Historio
Malfermo 30-a de decembro 1979
Arkitektoj
Administrado kaj utiligado
Kodo de la stacio 080
Linio Kalininskaja
Antaŭa stacio Posta stacio
Ŝosse Entuziastov Novogirejevo
v  d  r
Information icon.svg

"Perovo" (ruse: Перо́во) estas stacio de Moskva metroo sur Kalininskaja linio, situas inter la stacioj "Ŝosse Entuziastov" kaj "Novogirejevo" en orienta parto de Moskvo (distriktoj Perovo, Novogirejevo). Ĝi lokiĝas sub la Zelonij avenuo inter la 1-a kaj la 2-a Vladimirskaja stratoj. Ĝia profundo estas 9 metroj. Arkitektoj - N.Aloŝina, V.Voloviĉ (kun helpo de N.Samojlova kaj R.Tkaĉova), inĝenieroj-konstruistoj - T.Ĵarova, Ju.Muromcev.

La stacio havas unu rektan kajon kaj du trakojn, en ĉiu fino de la kajo troviĝas elirejoj en la urbon al Zelonij avenuo. Ĉe la okcidenta vestiblo ekzistas 6 elirejoj al diversaj flankoj de Zelonij avenuo kaj 2-a Vladimirskaja strato, el la orienta - 2 elirejoj.

La stacio estas malfermita por pasaĝeroj ĉiutage je 5:25-1:00.

Nomo[redakti | redakti fonton]

La stacio estas nomita je nomo de la urbo Perovo, kiu en 1960 fariĝis parto de Moskvo.

En dekomencaj projektoj estis proponitaj ankaŭ aliaj nomoj: "Perovo Pole" ("Kampo Perovo", ruse: Перово поле), "Vladimirskaja" ("Vladimira", ruse: Владимирская).

Historio[redakti | redakti fonton]

La stacio estis malfermita la 30-an de decembro 1979 en konsisto de linio "Marksistskaja" - "Novogirejevo".

La linion kaj stacion "Perovo" oni komencis konstrui en 1976[1]; tiu konstruado fariĝis populara temo de artikoloj aperintaj en tiamaj moskvaj gazetoj. La parto "Ŝosse Entuziastov" - "Perovo" estis la plej malfacila por konstruistoj pro multe da akvo kaj akvoplenaj rokaĵoj; tamen novembre de 1979 la tuta tunela vojo ĝis "Novogirejevo" estis preta[2].

La 29-an de decembro 1979 sur "Perovo" okazis solena mitingo dediĉita al malfermo de la stacio[3]. Unu tagon poste malfermiĝis konstanta pasaĝera itinero kunliginta ses staciojn de la nova linio.

Dekoro[redakti | redakti fonton]

Montrilo kaj benkoj centre de la halo

Muroj supre de la trakoj estas dekoritaj per blanka kaj nigra marmoro kaj ornamitaj per kvar paroj da paneloj kun fabelaj birdoj kaj aliaj mitaj figuroj (faritaj de L.Novikova, V.Filatov). Centre de la stacio sur la granita planko situas serio da montriloj kun benkoj. Arkoj de la elirejoj estas dekoritaj per floraj ornamaĵoj.

Lumiloj sur la volboj similas plumojn, kio, verŝajne, estas kunligita kun la nomo "Perovo": "pero" (перо) ruslingve signifas "plumo".

Akcidentoj[redakti | redakti fonton]

Mencioj en beletro[redakti | redakti fonton]

Vido el metrotrajno

En la rusa literaturo[redakti | redakti fonton]

La stacio menciitas en la romano de Sergej Kuznecov "Marmora paradizo" (ruse: "Мраморный рай"[5]), en kiu nemultaj survivintaj homoj post nuklea milito vivas en metroo.

Interesaj faktoj[redakti | redakti fonton]

  • Unu el la bareliefoj sur la muroj similas la signon de Apokalipso (el Biblio)[6]
  • La distanco inter "Ŝosse Entuziastov" kaj "Perovo" estas unu el la plej longaj distancoj inter najbaraj stacioj en Moskva metroo kaj plej longa en Kalininskaja linio (3 km 23 m). Krome, en tiu parto estas la plej rapida veturado de trajnoj (en 1985 unu trajno traveturis ĝin kun rapido pli ol 100 km/h)

Eksteraj transirejoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]