Hugo Steiner

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Bildkarto el 1936 sur kiu videblas Hugo Steiner apud aŭstria prezidanto Wilhelm Miklas, kiu subskribas la "Oran Libron" de IEMW

Hugo STEINER [ŝtajner] (26-a de februaro 1878 en Retz1-a de aŭgusto 1969) estis aŭstra esperantisto kaj fervoja ĉefinspektoro pens., registara konsilanto (pro eksterlanda propagandisto por Aŭstrio pere de Esperanto). Direktoro de la viena Esperanto-muzeo.

Esperantisto de 1911. En 1913 komencis gvidi kursojn, entute pli ol 70; i. a. depost 1927 en la polica lernejo Vieno.

Fondis grupojn en Korneuburg, 1914, en St. Pölten 1924. En 1923 fondis la gazeton „Aŭstria Esperantisto“; redaktoro kaj eldonitisto . En 1924 ĝenerala sekretario de AED, prezidanto 1925-30 kaj de 1933 prezidanto de AEA.

De 1925 ĝis la fino KR-ano, delegito ĉe la diversaj UK-j kaj dum la konferencoj en Locarno kaj Prago. Kunlaboras por la Internacia Konferenco en Wien 1934.

Je lia instigo la Aŭstriaj Fervojoj permesis Esperanto-kursojn por fervojistoj, (1924); permesis la Esperantan insignon dum deĵoro (1925); akceptigis en la konferenco de la fervojdirekcioj en Bruselo (1927) alprenon de Esperanto por la subskriboj en translimaj vagonoj. Je lia instigo (depost 1928) la Ministerio por Komerco kaj Trafiko kaj aliaj faktoroj eldonis gvidfoliojn pri Aŭstrujo kaj Wien en granda kvanto; en 1929 li mem verkis gvidlibron pri Wien, 64 p.

En 1930 faris kvarsemajnan varbvojaĝon por Aŭstrujo tra la nordbohemaj urboj. En 1932 deksemajna varbvojaĝo kun oficiala subteno tra Polujo, Dancigo, Litovujo, Estonujo, Finnlando, Norvegujo, Svedujo kaj Danujo. 48 publikaj paroladoj kun film- kaj lumbildo pri Aŭstrujo en Esperanto kaj paroladoj el Radio-stacioj Kaunas, Riga, Tallinn, Helsinki, Kiruna kaj Oslo.

Atingis diversajn sukcesojn por la Esperanto-movado en tiuj landoj. Honora membro de UEA, ktp. Ĉefkunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto.

Esperantomuzeo[redakti | redakti fonton]

En 1927 Hugo Steiner fondis Esperantomuzeon en Vieno, kiu nun estas parto de Aŭstria Nacia Biblioteko. En 1928-29 prezidanto de Esperanto-Unuiĝo en Vieno. En 1929 aranĝis gravan Antaŭkongreson en Wien kun inaŭguro de la Internacia Esperanto-Muzeo, kies fondinto kaj gvidanto li estis.


En 1959 li estis honorita per ordeno de Germana Federacia Respubliko pro sia paclaboro per Esperanto.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Esperantofragen und Antworten für Sicherheitswachebeamte
  • Kiujn lokojn en Aŭstrio mi vizitu kaj kie mi prizorgu miajn aĉetojn? (1935)
  • Per aŭtobuso tra Aŭstrio kaj Wien (1935)
  • Mein Leben und Wirken (1938)
  • Esperanto-Schlüssel (1945)
  • Gvidilo tra Wien: amika helpanto por la vizitantoj de nia urbo (1958)
  • Sudtirolo en la jaro 1960

Fontoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]