La Tentation de Saint Antoine

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Kovrilpaĝo de brita versio de 1913.

La Tentation de Saint Antoine (La Tentado de Sankta Antonio) estas proza poemo de Gustave Flaubert (1849-1856-1870), publikigita en 1874.

Redakta historio[redakti | redakti fonton]

En 1845, lia fratino Caroline Flaubert edziniĝis al kamarado kaj elinfanaĝa amiko de Gustave, Émile Hamard. Li akompanis ilin al nuptoveturo en Italion. En Ĝenovo, li admiris la pentraĵon de Pieter Bruegel la pliaĝa, La Tentado de Sankta Antonio, kiu inspiros al li samnoman rakonton[1].

Resumo[redakti | redakti fonton]

Interesita ekde 1835 de tiu temo kiun jam pritraktis la Kaino de Byron kaj la Faust de Goethe, Flaubert verkis tri versiojn de tiu longa poemo kie la ermito de Tebaido dialogas kun sinsekvaj aperoj. Sankta Antonio rememoras sian pasinton, la diablajn tentadojn: voluptamo, povo ktp, krom la apero de lia disĉiplo, Hilariono, kiu prezentas la li ĉiajn diojn, kredojn, ritojn, ktp, sen forgesi la kontraŭdirojn de la Biblio.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Jakuta Alikavazovic, Flaubert : biographie, analyse littéraire, étude détaillée des principales œuvres, Studyrama, 2003, 15 http://books.google.fr/books/about/Flaubert.html?hl=fr&id=5CE9fsOyWSEC

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]