Saltu al enhavo

Omego (cirila alfabeto)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Omego
Cirila alfabeto
Slavaj literoj
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ѐ Ё Є Ж З
Ѕ И Ѝ І Ї Й Ј
К Л Љ М Н Њ О
П Р С Т Ћ Ќ У
Ў Ф Х Ц Ч Џ Ш
Щ Ъ Ы Ь Э Ю Я
Neslavaj literoj
Ӑ Ӓ Ә Ӛ Ӕ Ғ Ҕ
Ӻ Ӷ Ԁ Ԃ Ӗ Ӂ Җ
Ӝ Ԅ Ҙ Ӟ Ԑ Ӡ Ԇ
Ӣ Ҋ Ӥ Қ Ӄ Ҡ Ҟ
Ҝ Ԟ Ԛ Ӆ Ԓ Ԡ Ԉ
Ԕ Ӎ Ӊ Ң Ӈ Ҥ Ԣ
Ԋ Ӧ Ө Ӫ Ҩ Ԥ Ҧ
Ҏ Ԗ Ҫ Ԍ Ҭ Ԏ Ӯ
Ӱ Ӳ Ү Ұ Ҳ Ӽ Ӿ
Һ Ԧ Ҵ Ҷ Ӵ Ӌ Ҹ
Ҽ Ҿ Ӹ Ҍ Ӭ Ԝ Ӏ
Arĥaikaj literoj
Ҁ Ѻ Ѹ Ꙉ Ѡ Ѿ Ѣ
Ꙓ Ꙗ Ѥ Ѧ Ѫ Ѩ Ѭ
Ѯ Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ Ꙟ Ꙩ
 Ꙫ Ꙭ  ꙮ Ꚙ  Ԫ   Ꚁ   Ꚉ
 Ꚅ  Ꚏ Ꚗ  Ꙁ   Ꙃ  Ꚇ  Ԙ
Listo de cirilaj literoj
v • d • r

Omego (Ѡ ѡ aŭ Ѡ ѡ aŭ Ꙍ ꙍ, kursive: Ѡ ѡ aŭ Ѡ ѡ aŭ Ꙍ ꙍ) estas litero de kirilico. Nun ĝi estas uzata nur en la eklezia Slavono. Ѡ estas derivata de la minuskla greka litero Omego (Ω, ω). La litero signifas la mezmalvastan malantaŭan rondigitan vokalon [o].

La litero Ѡ povis aspekti iom diverse: , (larĝa omego) aŭ simile al la latina W: . Inter la cirilaj ciferoj Ѡ havas valoron 800. En glagolico al ĝi respektivas la litero , kiu havas la valoron 700.

De komence ne ekzistas bezono por uzado de la du literoj por la sama fonemo [o], kaj oni malofte uzis omegon kompare kun О, kiu devenas de la greka litero omikrono. Ofte oni uzis la literon Ѡ en la ligaturo Ѿ el la literoj Ѡ kaj Т. En la moderna eklezia Slavono ekzistas reguloj por la uzado de Ѡ.[1]

En Unikodo ekzistas kelkaj variantoj de la litero Ѡ:

  • Simpla omego
SignoѠѡ
Unikoda nomoCYRILLIC CAPITAL LETTER OMEGACYRILLIC SMALL LETTER OMEGA
Enkodigodekumedeksesumedekumedeksesume
Unikodo1120U+04601121U+0461
UTF-8209 160D1 A0209 161D1 A1
HTMLѠѠѡѡ
  • Larĝa omego
SignoꙌꙍ
Unikoda nomoCYRILLIC CAPITAL LETTER
BROAD OMEGA
CYRILLIC SMALL LETTER
BROAD OMEGA
Enkodigodekumedeksesumedekumedeksesume
Unikodo42572U+A64C42573U+A64D
UTF-8234 153 140EA 99 8C234 153 141EA 99 8D
HTMLꙌꙌꙍꙍ
  • Omego kun titlo (laŭ unikoda nomo)
SignoѼѽ
Unikoda nomoCYRILLIC CAPITAL LETTER
OMEGA WITH TITLO
CYRILLIC SMALL LETTER
OMEGA WITH TITLO
Enkodigodekumedeksesumedekumedeksesume
Unikodo1148U+047C1149U+047D
UTF-8209 188D1 BC209 189D1 BD
HTMLѼѼѽѽ

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. ↑ Карский, Е.Ф.. (1928) Славянская кирилловская палеография (ruse). Leningrado: Издательство Академии наук СССР, p. 200–201., ekzistas reeldono de 1979, Moskvo, la eldonejo "Наука".