Saltu al enhavo

Werner Bergengruen

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Werner Bergengruen
skiza portreto de 1929
skiza portreto de 1929
Persona informo
Naskonomo Werner Max Oskar Paul Bergengruen
Naskiĝo 16-an de septembro 1892 (1892-09-16)
en Rigo
Morto 4-an de septembro 1964 (1964-09-04) (71-jaraĝa)
en Baden-Baden
Religio katolikismo vd
Lingvoj germana vd
Ŝtataneco Germanio
Rusia Imperio Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater Universitato de Marburg - Protestanta teologio, germanistiko, bildartohistorio (1910)
Gymnasium Philippinum Marburg (en) Traduki (19081910)
Katharineum (mul) Traduki (19031908)
Munkena universitato Redakti la valoron en Wikidata vd
Memorigilo Werner Bergengruen
Familio
Patro Paul Bergengruen (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Patrino Helene Bergengruen (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Edz(in)o Charlotte Bergengruen (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Infanoj Alexander Bergengruen (en) Traduki, Nino Luise Hackelsberger (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo ĵurnalisto (1920)
poeto
muzikisto
verkisto
tradukisto
libretisto Redakti la valoron en Wikidata vd
Aktiva en Zuriko Berlino vd
Verkado
Verkoj A matter of conscience 
Q1218067 
Q1273579 
Q1169005 
Q1634661 
Q1578231 
Zwieselchen 
Q1213528 
Q1197356 
Q1170528 
Q1216467 
Q1169971 vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Werner BERGENGRUEN (naskiĝis la 16-an de septembro 1892, mortis la 4-an de septembro 1964) estis germana verkisto. Li konsideratas la plej konata verkisto de la germanaj baltoj.

Werner Bergengruen naskiĝis en Rigo, kiel dua filo de kuracisto. La familio baldaŭ forlasis la patrujon: La gimnazion Werner Bergengruen ĉeestis en Lubeko, poste li studis teologion kaj arthistorion en Marburg kaj Munkeno. La Unuan Mondmiliton li partoprenis kiel leŭtenanto en la germana armeo. En la jaro 1919 li edziĝis, kaj ekde 1920 li laboris kiel ĵurnalisto. Lia unua romano Das Gesetz des Atum aperis en la jaro 1922: unue en gazeto kaj jaron poste kiel libro. Ekde 1925 Bergengruen estis ĉefredaktoro de la revuo Baltische Blätter kaj ekde 1927 li agis kiel libera verkisto en Berlino.

Lia plej sukcesa romano Der Großtyrann und das Gericht aperis en 1935. Ĝi estas filmigita, dramigita kaj tradukita al 15 lingvoj.

La naziismon li malŝatis. En 1936 li fariĝis katoliko, kaj jaron poste, en 1937 li perdis sian anecon je Regna Literatura Ĉambro.

En la jaro 1942 li transloĝiĝis al Achenkirch en Tirolo kaj en 1946 al Zuriko. Lian tempon en Romo (1948/1949) respegulas liaj memoroj Römisches Erinnerungsbuch.

Ekde 1950 li estis membro de diversaj akademioj, inter multaj premioj li gajnis la Wilhelm-Raabe-Preis (1951) kaj la Schiller-Gedächtnispreis (1958).

Werner Bergengruen mortis en Baden-Baden.

Listo de verkoj

[redakti | redakti fonton]
  • Das Gesetz des Atum (romano, 1922 kiel gazeteldono, 1923 libroforme)
  • Der große Alkahest (romano, 1926; noveldonita sub la titolo Der Starost 1938)
  • Der Großtyrann und das Gericht (romano, 1935)
  • Die drei Falken (novelo, 1937)
  • Der Tod von Reval (rakontoj, 1939)
  • Am Himmel wie auf Erden (romano, 1940)
  • Der spanische Rosenstock (novelo, 1941)
  • Römisches Erinnerungsbuch (memoroj, 1949)
  • Die heile Welt (poemoj, 1950)
  • Dichtergehäuse (membiografio, eld. 1966)
  • Kaŝuba kristnasko-kanto. - En: Übertragungen = Tra(nskon)dukoj / tradukis Guido Holz. - Messkirch : Gmeiner, 1988. - paĝoj 108-109

Vidu ankaŭ

[redakti | redakti fonton]