5235 Johano-Lupo
| 5235 Johano-Lupo | |
| asteroido | |
| Oficiala nomo | 5235 Jean-Loup |
| Aliaj nomoj | 1990 SA1 ; 1934 PE ; 1951 JV ; 1969 TT2 ; 1982 FM1 ; 1983 RA5 |
| Historio | |
| Malkovrinto | Henry E. Holt |
| Dato de malkovro Loko de malkovro |
16-a de septembro 1990 Monto Palomar |
| Orbitaj ecoj | |
| Granda duonakso - Periapsido - Apoapsido |
343,764 Gm (2,298 AU) 294,979 Gm (1,972 AU) 392,549 Gm (2,624 AU) |
| Discentreco | 0,142 |
| Meza anomaliangulo | 123,295° |
| Klinangulo | 4,852° |
| Periodo | 1272,332 tagoj (3,483 jaroj) |
| Meza cirkulrapido | 19,65 km/s |
| Longitudo de suprenira nodo |
257,683° |
| Argum. de periapsido | 30,732° |
| Fizikaj ecoj | |
| Observaj ecoj | |
| Videbla magnitudo | |
| Absoluta magnitudo | 12,8 |
5235 Johano-Lupo estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1990 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi estis nomita en honoro de la franca planedologo Jean-Loup Bertaux, estro de la Departemento pri Sunsistemaj Studoj de la Servo pri Aeronomio de la CNRS, fakulo pri la interstela medio, la suna vento kaj la planedaj atmosferoj. De 1964, li ludis gravan rolon pri la misioj de kosmosondiloj de la Sunsistemo en kunlaborado kun usonaj kaj rusaj kolegoj. Li estis la unua, kiu mapis la nubon da hidrogeno ĉirkaŭ kometo kaj en 1975 li malkovris la interstelaj ventoj.
Li ricevis en 2010 la Medalon Huygens de la Eŭropa Unio de Tersciencoj[1].
Notoj kaj referencoj [redakti]
Eksteraj ligiloj [redakti]
- angle Slipo de (5235) Jean-Loup (de IAU Minor Planet Center)
- angle 5235 Jean-Loup : Parametroj kaj simulado (per JAVA) de orbito
| Antaŭe: | Listo de asteroidoj (5001 - 6000) | Poste: | |
|---|---|---|---|
| 5234 Sechenov | 5235 Johano-Lupo | 5236 Joko |
