Andor Endre Gelléri

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Andor Endre GELLÉRI, hungare Gelléri Andor Endre, estis hungara verkisto. Li estis grava figuro de la hungara novelo.

Li naskiĝis la 30-an de marto 1906 en Budapeŝto. Li mortis en majo 1945 (la preciza tago ne estas sciata) en Wels (Aŭstrio).

Biografio[redakti | redakti fonton]

Gelléri naskiĝis en malriĉa proleta familio. Laŭ deziro de lia patro, metalkonstruisto, li ĉesigis gimnazian edukon kaj frekventis teknikan faklernejon en Budapeŝto. Li laboris en diversaj uzinoj, fabrikoj, dume li debutis kiel novelisto en 1924. Poste, kiel talenta verkisto, li ricevis financan apogon por lerni en Italio kaj Germanio. Liaj apogantoj estis Zsigmond Móricz kaj Milán Füst, noveloj liaj aperis eĉ en la revuo Nyugat. En 1933 debuta novela libro aperis. Dum la 2-a mondmilito li ofte estis trudlaboristo, ĉar li estis judo. Fine de la milito la usona armeo liberigis lin el la koncentrejo Mauthausen-Gusen, sed mallonge poste li mortis pro tifo.

Inter 1931 kaj 1935 li ricevis premiojn (Baumgarten-distingo en 1932, Baumgarten-jarpremio en 1934).

Verkoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

  • A nagymosoda (La granda lavejo), unusola romano, 1930
  • Kikötő (Haveno), novelaro, 1935
  • Egy önérzet története (Historio de memrespekto), aŭtobiografio, 1957
  • Összegyűjtött novellái (Kolektitaj noveloj), 1964
  • Válogatott művei (Elektita verkaro), 1981

En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]

Fontoj[redakti | redakti fonton]

  • Hungara Vikipedio