Etziken

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Etziken
Blazono de Etziken
Blazono de Etziken
 Etziken fotita el balono
Etziken fotita el balono la 16-an de aprilo 2011
Kantono Soloturno
Distrikto Wasseramt
Koordinatoj  47°11′20″N 7°38′55″O  /  47.18889°N, 7.64861°O / 47.18889; 7.64861 (Etziken)Koordinatoj: 47°11′20″N 7°38′55″O  /  47.18889°N, 7.64861°O / 47.18889; 7.64861 (Etziken)
Nombro de enloĝantoj 759
Areo 3,38 km²
Alteco 479 m super marnivelo
Poŝtkodo 4554
Komunumkodo 2518
Mapo de Etziken
Mapo de Etziken

Pri la komunumo[redakti | redakti fonton]

Etziken estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 759 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

Geografio[redakti | redakti fonton]

Etziken situas en la Svisa Mezlando, ĉe la orienta flanke de la soloturna distrikto Wasseramt, en morena kamparo, kiun formis la glaĉeroj de la lasta malvarmepoko. La komunumo konsistas el la vilaĝo Etzikon kaj la setlejoj Stockmatt en nordokcidento ĝis al la fervojlinio, Gmeinimatten en nordo, Sandacker en nordoriento, Tägermoos en sudoriento, kaj Oberfeld en sudo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,38 km², de kiuj 32% estas kovritaj de arbaro, 56% servas por agrikulturo, kaj 12% por setlado.[1]

Najbaraj komunumoj[redakti | redakti fonton]

La komunumo Etziken limas en nordoriento al Bolken, en sudoriento al Aeschi, en sudo en unu punkto al Hersiwil, en sudokcidento al Horriwil, en okcidento al Hüniken, kiu praktike kunkreskis kun Etziken, kaj en nordokcidento al Subingen.

Trafiko[redakti | redakti fonton]

Tra Etzken pasas la kantona vojo 269 de Herzogenbuchsee al Soloturno. La fervojlinio de Olten al Soloturno, kiu pasas laŭlonge de la norda komunumlimo, ne disponas pri stacidomo sur la kumunuma teritorio. La konekto al la publika transportreto funkcias pere de la buslinio de Herzogenbuchsee al Soloturno.

Historio[redakti | redakti fonton]

La unua dokumenta mencio de Etziken datiĝas el la jaro 1252 kiel Ezzinchon. Ekzistas mencio pri la kavaliroj de Etziken, kiuj estis vazaloj de la Grafoj de Kiburgo. La rajtoj pri la ekleziaj interezjo apartenis dum mezepoko al la Monaĥejo Sankta Petro en Nigra Arbaro. Per aĉeto de la jaro 1466 kaj la kontrakto de Wynigen de 1665 la urbo Soloturno akiris la jurisdikcion pri Etziken. [2]

Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Fonto: Komunumdatumoj de la retejo de la Svisa Federacia Oficejo pri Statistiko, retejo konsultita la 5-an de novembro 2011
  2. Fonto: Peter Kaiser: Etziken en Historia Leksikono de Svislando (2004-11-05)

Eksteraj Ligiloj[redakti | redakti fonton]