Henriko la 2-a (Sankta Romia Imperio)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Disambig.svg La titolo havas ankaŭ aliajn signifojn, por vidi ilin bonvolu rigardi la apartigan paĝon: Henriko la 2-a
Henriko la 2-a

Henriko la 2-a konata ankaŭ kiel Henriko la 2-a "de Germanio" (6-a de majo 97313-a de julio 1024), estis reĝo germania kaj imperiestro de la Sankta Romia Imperio, la lasta el la liudolfida dinastio ("Otto-idoj"). Estas konsiderata Sanktulo de la Katolika Eklezio.

Li estis la filo de Henriko la Kverelanto, duko de Bavario. Ĉar lia patro insurekciis kontraŭ la antaŭaj imperiestroj, li devis ekziliĝi junaĝe. Li sukcedis sian patron en la duklando de Bavario en 995 kiel Henriko la 4-a.

En 1202 Arduino de Ivreo estis proklamita reĝo de Italio en Pavio nur unu monaton post la morto de Oto la 3-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio, kaj tiele la revo de imperio kaj romia kaj ĝermana disfalas. Italio volas sendependon kaj nomumas sian propran monarkon. La sukcedonto de Oto la 3-a, nome ties kuzo Henriko de Bavario, Henriko la 2-a, veturas al Romo post du jaroj por ekposedi la kronon de Italio, kiu laŭleĝe korespondas al li.


Antaŭe: Duko de Bavario Poste: Bavaria Arms.svg
Henriko "la Kverelanto" 9951004 Henriko la 5-a 1a-foje
Henriko la 5-a 10091017 Henriko la 5-a 2a-foje
Antaŭe: Reĝo de Italio Poste: Blank.png
Arduino de Ivreo 10041024 Konrado la 2-a
Antaŭe: Romia-germana reĝo de la Sankta Romia Imperio Poste: Armoiries moderne Saint-Empire bicéphale.svg
Oto la 3-a 10021024
ekde 1014 imperiestro
Konrado la 2-a