Otto

El Vikipedio
Saltu al: navigado, serĉo

Otto (kelkfoje esperantigita kiel Oto por eviti duoblajn konsonantojn) estas ĝermana vira persona nomo kaj ankaŭ familia nomo.

Enhavo

Signifo [redakti]

En malnovaltgermana lingvo ot "posedaĵo, heredaĵo". Origine "Otto" estis nur mallonga formo de diversaj nomoj kun komenco "Ot-" (Otmar, Otfried, Otbert, ...), poste ĝi fariĝis memstara nomo.

Variaĵoj [redakti]

Viraj: Udo, Odo, Otello, Othello, Otfrid, Otfried, Ottfried, Othmar, Ottmar, Othon, Eŭdo, Odón, Oddone

Virinaj: Ottilie, Ottilia, Otilia, Odilia, Odile, Uta

La nomo Ulriko kaj ĝiaj variaĵoj havas la saman radikon.

La nomo de la dinastio Ottonen (en Esperanto eble "Ottidoj" aŭ "Otto-idoj") devenas el ties unua imperiestro, Otto la 1-a, "la Granda".

Ne parenca estas la nomo Ödön, kiu estas la hungara formo de Edmundo.

Nomtago [redakti]

30-a de junio (Otto von Bamberg)

Konataj nomportantoj [redakti]

Regnestroj [redakti]

Ekleziuloj [redakti]

Antaŭnomo [redakti]

Esperantistoj [redakti]

Familia nomo [redakti]

Similaj viraj nomoj [redakti]

Similaj virinaj nomoj [redakti]


Ceteraĵoj [redakti]

Ambaŭ vortoj "Otto" kaj "Oto" estas palindromoj.