Vitelsbaĥoj

El Vikipedio
Saltu al: navigado, serĉo

La Vitelsbaĥoj (germane: Wittelsbacher) estas unu el la plej aĝaj nobelaj dinastioj de Germanio. Jam en la jaro 1000 dokumento mencias la grafon Otto la 1-a de Scheyern, latine Otto comes de Skyrum, kiun oni konsideras pra-patron de la Vitelsbaĥoj. El la vitelsbaĥa dinastio venis dum pluraj jarcentoj la regantoj de Bavario kaj de Palatinato. Ilia familia sidejo, mezepoka fortikaĵo, situis en Oberwittelsbach, parto de la urbo Aichach, en la nuna distrikto Aichach-Friedberg de Bavario.

Al la Vitelsbaĥoj apartenis, interalie:

Enhavo

Regantoj de la Sankta Romia Imperio [redakti]

Reĝoj kaj/aŭ Imperiestroj:

Reĝo de Hungario [redakti]

  • 1305-1307: Otto la 3-a (Bavario), (1290-1312 duko de Duklando Malsupra Bavario), estis 1305-1307 kiel "Béla la 5-a" reĝo de Hungario.

Reĝo de Danio, Norvegio kaj Svedio [redakti]

Princoj-elektistoj de Kolonjo [redakti]

1583 - 1761

Regantoj de Palatinato [redakti]

Grafoj de Palatinato [redakti]

1294 - 1356

Princoj-elektistoj de Palatinato [redakti]

ĝis 1623, kaj denove ekde 1648.

Regantoj de Bavario [redakti]

Dukoj de Bavario [redakti]

ĝis 1623

Princoj-elektistoj de Bavario [redakti]

1623 - 1777

La 25-an de februaro 1623 duko Maksimiliano la 1-a de Bavario ricevis la princo-elektistecon de Palatinato. (Komence nur persone, ekde 1628 eĉ herede.)

Princoj-elektistoj de Palatinato-Bavario [redakti]

1777 - 1806

1777 La bavaria linio de la Vitelsbaĥoj formortas kaj la bavaria elektisteco nuliĝas. La palatinata princo-elektisto heredas la bavarian tronon kaj eknomas sin "princo-elektisto de Palatinato kaj Bavario". (vidu ankaŭ: Milito de bavara sukcedo)

Reĝoj kaj princoj-regantoj de Bavario [redakti]

1806 - 1918

Reĝoj de Svedio [redakti]

1654 – 1720

Reĝo de Grekio [redakti]

1832 - 1862