Sadko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Ilja Repin - Sadko en la submara reĝlando, 1876

Sadko (ruse Садко) estas mita heroo en slava mitologio, kiu devenas el Velikij Novgorod kaj ludas violonon.

Okazintaĵo[redakti | redakti fonton]

Violonisto Sadko vivtenis sin tiel, ke li ofte ludadis dum geedziĝsolenoj. Sed poste ili rifuzis pagi al li por la ludado kaj li restis sen la mono. Foje promenante laŭlonge laŭ riverbordo li sidiĝis kaj komencis ludi. Kiam li estis fininta, la akvo ŝaŭmiĝis kaj aperis mara dio. Tiel tre plaĉis al li la muziko de Sadko, ke li invitis lin, por ke li ludu dum soleno en lia palaco, kaj ke li bone rekompencos al li. Sadko konsentis kaj tuj li ankaŭ troviĝis sur la fundo de la maro. Dum la soleno ĉiuj gastoj bone amuzis kaj malgraŭ tio ke Sadko estis jam laca, ili ne volis permesi al li ĉesi ludi. Subite aperis blankhara maljunulo kaj tiu konsilis al li, ke kiam li disŝiros la kordojn de sia violono, li povas ĉesi ludi kaj la mara dio por rekompenci sin proponos al li unu el siaj filinoj kiel edzino. Sed la maljunulo avertis lin, por ke li elektu tiun lastan kaj dum la geedziĝnokto por ke li eĉ ne tuŝu ŝin, aliokaze li jam ne plu revenos sur la teron. Sadko do disŝiris la kordojn de sia instrumento kaj malgraŭ la mara dio ne volis, li proponis al li unu el siaj filinoj. Sadko elektis longe, li rigardis la unuan centon de la maraj virgulinoj, poste la duan, la trian. Sed fine li elektis nur tiun tute lastan, kiu estis la plej bela el ĉiuj. Sed dum la geedziĝnokto li nevole tuŝis ŝin je la kruro. La princino estis tiel malvarma, ke Sadko vekiĝis. Li konstatis, ke li kuŝas sur la riverbordo kaj la kruron li havas mergiĝinta en malvarmega akvo. Tiu restis al li por ĉiam lama. Li malkovris apud si sakon da oro, kaj tiel li povis vivi ĝis sia morto kiel sinjoro.

Laŭ legendoj, kiam estas sur marorivero ŝtormo, fakte Sadko estas ludanta dum soleno de la mara dio kaj tiu estas dancanta.