Bajbarso

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Bajbarso
تمثال للسلطان الظاهر بيبرس.JPG
Personaj informoj
Naskiĝo 19-an de julio 1223 (1223-07-19)
en Kazaĥio
Morto 1-an de julio 1277 (1277-07-01) (53-jara)
en Damasko
Kaŭzo de morto toksiĝo
Tombo Al-Zahiriyah Library
Ŝtataneco Egiptio
Profesio politikisto
Familianoj
Infanoj Al-Said Barakah, Solamish
v  d  r
Information icon.svg

Bajbarso (arabe: الملك الظاهر ركن الدين بيبرس البندقداري, al-Malik al-Zahir Rukn al-din Baibars al-Bunduqdari), surnomita Abu al-Futuh (n. en 1223 - m. la 1-an de julio 1277, Damasko), estis mameluka Sultano de Egiptujo kaj Sirio. Li estis unu el la komandantoj de la fortoj kiuj kaŭzis malvenkon de la la Sepa krucmilito de la reĝo Ludoviko la 9-a kaj gvidis la avangardon de la egipta armeo ĉe la Batalo de Ajn Ĝalut en 1260, kiu markis la unuan grandan malvenkon de la mongola armeo kaj estas konsiderita turnopunkto en la historio. Lia regado markis la komencon de la epoko de la mameluka superregado en la Orienta Mediteraneo kaj solidigis la fortikecon de sia armea sistemo. Li entreprenis la forpelon de la krucistoj en Sirio kaj unuigi Egiptujon kaj Sirion en unu potenca ŝtato kiu povus defendi sin de la minacoj de krucistoj kaj mongoloj. Kiel sultano, Bajbarso ankaŭ okupiĝis pri kombinaĵo de diplomatio kaj armea ago kiuj permesis al la mamelukoj vastigi sian imperion.

Post iri al Kairo, Egiptio, al-Mustansir estis instalita kiel kalifo tie fare de Bajbarso en 1261.