Bjelovar

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Bjelovar
Sinagogo, nun kulturdomo en Bjelovar
Biblioteko de Bjelovar
Preĝejo de Bjelovar

Bazaj informoj[redakti | redakti fonton]

Bjelovar, germane Belowar, hungare Belovár estas urbo, departementejo kaj municipo en Kroatio. La nomo originas el la slava bjel (=blanka) kaj hungara vár (=fortikaĵo). Ankoraŭ 30 komunumoj apartenas al la municipo.

Situo[redakti | redakti fonton]

45°54′N 16°50′E  /  45.9°N, 16.833°O / 45.9; 16.833 (Bjelovar)Koordinatoj: 45°54′N 16°50′E  /  45.9°N, 16.833°O / 45.9; 16.833 (Bjelovar)

Bjelovar situas ĉe la nacia vojo D 28 kondukanta de la Kroata aŭtovojo A4 pere Vrbovec al Daruvar.

Historio[redakti | redakti fonton]

La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1413. Dum la historio ĝi longe estis negrava komunumo. Dum regado de Maria Tereza ĝi iĝis centro de milita gardozono kaj en 1772 kampurbo. La loko komencis prosperi kaj iĝis departementejo (de 1886) de Belovár-Kőrös. En 1756 nova fortikaĵo konstruiĝis, en 1874 la urbo meritis la rangon libera reĝa urbo. Fine de la 19-a jarcento la fervojo atingis la urbon. En 1910 loĝis tie 7 231 da homoj, (5 270 kroatoj, 839 serboj, 333 hungaroj, 316 ĉeĥoj kaj 316 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al departemento de Belovár-Kőrös, kie departementejo kaj distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. Nuntempe la urbo estas ankaŭ industria centro.

Esperanto[redakti | redakti fonton]

Laŭ Enciklopedio de Esperanto, fondiĝis en Bjelovar 1906 la unua Esperanto-grupo en Kroatio.

En 2017 la lokaj esperantistoj dediĉis sin al la organizado de Esperanta kultura festivalo INTER-FEST, kiu “celas fariĝi rekonata eŭropa Esperanto-aranĝo kun vasta gamo de programoj”, kiu “volas kuraĝigi al Esperanta kulturkreado kaj levi la prestiĝon de Esperanto en la kultura kampo”. La ĉi-jara temo de la aranĝo estas Kultura kunfandiĝo de la multetna Eŭropo. [1]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Vd Revuo Esperanto Nr 1313 de majo 2017, p.114

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]

Ĝemelurboj[redakti | redakti fonton]