Charles-Augustin Sainte-Beuve

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Charles-Augustin Sainte-Beuve estis franca literatura kritikisto kaj verkisto, naskiĝinta la 23an de decembro 1804 en Boulogne-sur-Mer kaj mortinta la 13an de oktobro 1869 en Parizo.

La kritika metodo de Sainte-Beuve fondiĝas sur la fakto ke la verko de verkisto estus antaŭ ĉio la respegulo de sia vivo kaj povus klariĝi per si mem. Ĝi fondiĝas sur la esplorado de la intenco poezia de la aŭtoro (intencismo) kaj sur ties kvalitoj personaj (biografiismo). Tiu metodo estis kritikata poste. Marcel Proust, en sia eseo Contre Sainte-Beuve, estis la unua kiu kontraŭis lin, riproĉante al Sainte-Beuve forgesi, vidi kondamni grandajn aŭtorojn kiaj Baudelaire, StendhalBalzac. La formalisma rusa skolo, same kiel la kritikistoj Ernst Robert Curtius kaj Leo Spitzer, sekvos Proust en tiu vojo.

Tiu polemiko inter Sainte-Beuve kaj Proust povas kompreniĝi ankaŭ kiel ŝanĝo de perspektivo de la literatura kritikaro. Fakte, oni devas agnoski al Sainte-Beuve kapablon formala literatura kritiko fondita: li montris ĉe la Salammbô de Flaubert, tiom bone ke Flaubert mem atentis ĝin por la sekvo de sia verko. Nur ĉe li tiu analizo ŝajnas devi resti subigita al la kono de la vivo de la aŭtoro, kaj tie okazas la prusta ŝanĝo: se estas rilato inter la verko kaj la vivo de ties aŭtoro, por Proust estas la unua kiu devas aperi kiel la plej riĉa fonto de instruado pri la profunda senco de la dua. Tiu ŝanĝo estas ĉe la bazo de la poetiko de Proust kaj enkadriĝas en À la recherche du temps perdu.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

Poezio[redakti | redakti fonton]

  • Vie, poésies et pensées de Joseph Delorme (1829)
  • Les Consolations (1830)
  • Pensées d'août (1837)
  • Livre d’amour (1843)
  • Poésies complètes (1863)

Romanoj kaj noveloj[redakti | redakti fonton]

Kritiko[redakti | redakti fonton]

Tombo de Sainte-Beuve en la Tombejo de Montparnasse, en Parizo.
  • Tableau historique et critique de la poésie française et du théâtre français au XVIe siècle (1828), 2 volumoj
  • Port-Royal (1840-1859), 5 volumoj
  • Portraits littéraires (1844 kaj 1876-78), 3 volumoj
  • Portraits contemporains (1846 kaj 1869-71), 5 volumoj
  • Portraits de femmes (1844 kaj 1870)
  • Causeries du lundi (1851-1881), 16 volumoj
  • Nouveaux lundis (1863-1870), 13 volumoj
  • Premiers lundis (1874-75), 3 volumoj
  • Étude sur Virgile (1857). Teksto notita de Henri Goelzer en 1895.
  • Chateaubriand et son groupe littéraire (1860), 2 volumoj
  • Le Général Jomini (1869)
  • Madame Desbordes-Valmore : sa vie et sa correspondance (1870)
  • M. de Talleyrand (1870)
  • P.-J. Proudhon (1872)
  • Chroniques parisiennes (1843-1845 et 1876)
  • Les cahiers de Sainte-Beuve (1876)
  • Mes poisons (1926)

Korespondado[redakti | redakti fonton]

  • Lettres à la princesse (Mathilde) (1873)
  • Correspondance (1877-78), 2 volumoj
  • Nouvelle correspondance (1880)
  • Lettres à Collombet (1903)
  • Correspondance avec M. et Mme Juste Olivier (1904)
  • Lettres à Charles Labitte (1912)
  • Lettres à deux amies (1948)
  • Lettres à George Sand
  • Lettres à Adèle Couriard
  • Correspondance générale, 19 volumes

Biografio[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]