Filipo de Francio (1640-1701)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Filipo de Francio
Portrait painting of Philippe of France, Duke of Orléans holding a crown of a child of France (Pierre Mignard, Musée des Beaux-Arts de Bordeaux).jpg
Persona informo
Naskiĝo 21-an de septembro 1640 (1640-09-21)
en Saint-Germain-en-Laye
Morto 9-an de junio 1701 (1701-06-09) (60-jara)
en Saint-Cloud
Mortokialo apopleksio [#]
Tombo Baziliko de Saint-Denis [#]
Religio katolika eklezio [#]
Ŝtataneco Francio [#]
Lingvoj franca lingvo [#]
Subskribo Filipo de Francio (1640-1701)
Familio
Dinastio House of Capetian-Bourbon [#]
Patro Ludoviko la 13-a [#]
Patrino Anna de Aŭstrio [#]
Gefratoj Ludoviko la 14-a [#]
Edzino Princess Henrietta of England • Elizabeto Ĉarloto de Palatinato [#]
Idoj Marie Louise d'Orléans • Anne Marie d'Orléans • Élisabeth Charlotte d'Orléans • Filipo de Orléans • Philippe Charles, Duke of Valois • Alexandre-Louis d'Orléans [#]
Profesio
Okupo art collector [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg
Filipo, duko de Orléans

Filipo de Francio, duko de Orléans, ankaŭ nomita Filipo de Orléans (naskiĝis la 21-an de septembro 1640 – mortis la 8-an de junio 1701) estis la filo de la franca reĝo Ludoviko la 13-a kaj de Anno de Aŭstrio. Li estis ankaŭ la frato de Ludoviko la 14-a, pli juna ol tiu ĉi.

Li naskiĝis en Saint-Germain-en-Laye. En tiu ĉi jarcento, plejmulto el la infanoj frue mortis, kaj havi almenaŭ du filojn ŝajnis prudenta por asekuri la ĉiamigon de la dinastio. Ĉar Ludoviko la 14-a ĉiam restis sana, la rolo de Filipo neniam fariĝis grava. Plie, li havis tre malharditan kaj virineskan personecon, kaj al li la politiko tute ne plaĉis. Tamen, li ŝatis militojn kaj sukcese batalis en Flandrio, precipe dum la batalo de Cassel (1677), kiu ebligis la okupon de Saint-Omer, en Nord. Ludoviko la 14-a verŝajne fariĝis ĵaluza pro tiuj militaj sukcesoj, kaj do ne plu donis armeon al sia frato poste.

Kiel plenkreskulo, Filipo estis plejofte alinomita Monsieur (« Sinjoro »). Li ankaŭ ŝatis kolekti artajn verkojn, kaj estis tiel babilema ke li estis ofte necesega por amuzi la korteganojn, dum la tre longaj tagoj ĉe la kastelo de Versailles.

Li estis konata samseksemulo.

Sed li edziĝis dufoje. Lia dua edzino estis la fama Palatinata princino. Ili havis jenajn gefilojn:

  1. Aleksandro Ludoviko de Orléans, duko de Valois (1673–1676)
  2. Filipo de Orléans, Duko de Orléans, Regento de Francio (1674–1723), edziĝis kun Françoise Marie de Bourbon, Mademoiselle de Blois, (1677-1749) oficiale agnoskita ekstergeedzeca filino de Ludoviko la 14-a
  3. Elisabeth Charlotte (1676–1744), edziniĝis kun Leopoldo de Loreno; filo de ili estis imperiestro Francisko la 1-a Stefano, edzo de Maria Tereza de Aŭstrio de Habsburgo.

Lia morto en Saint-Cloud, en 1701, rezultis el apopleksio, post streĉa disputo kun la reĝo pri la edziĝo de iliaj gefiloj.