Jacques Pierre Abbatucci (ministro)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Jacques-Pierre Charles Abbatucci
Jacques Pierre Abbatucci (ministro)
Portreto de Abbatucci, Jacques Pierre Charles.jpg - Gravuraĵo de Jules Worms[1]

En funkcio:
21-a de oktobro 1830 – 31-a de majo 1831

En funkcio:
2-a de marto 1839 – 2-a de decembro 1851

En funkcio:
22-a de januaro 1852 – 11-a de novembro 1857
Antaŭulo Eugène Rouher
Sekvanto Ernest de Royer

En funkcio:
2-a de decembro 1852 – 11-a de novembro 1857

Prezidanto de la Ĝenerala Konsilio de Loiret
En funkcio:
15-a de aŭgusto 1852 – 11-a de novembro 1857

Naskiĝo 21-a de decembro 1791
en Zicavo (Korsiko)
Morto 11-a de novembro 1857
en Parizo
Nacieco Francio Francio
Okupo Magistratano
v  d  r
Information icon.svg

Jacques-Pierre Charles ABBATUCCI (n. la 21-an de decembro 1791 en Korsiko - m. la 11-an de novembro 1857 en Parizo) estis franca politikisto kaj ministro.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Nepo de Jacques Pierre Abbatucci kaj nevo de Charles Abbatucci, ambaŭ generaloj dum la franca revolucio, li entreprenis karieron de advokato. Li sekve fariĝis prokuroro de la reĝo en Sartène (Suda Korsiko) en januaro 1816, konsiliano ĉe la reĝa tribunalo de Bastia en 1819 kaj prezidento de ĉambro en la reĝa tribunalo de Orleano en 1830.

En la sama jaro li estis balotita kiel deputito de Korsiko en la Ĉambro de Deputitoj, antaŭ ol fariĝi deputito de la departemento Loiret en 1839.

Nomumita kiel ministro pri justico en januaro 1852 kaj kiel senatano en decembro, li konservis ambaŭ postenojn ĝis sia morto.

En la periodo de la julia monarkio, Abbatucci estis proksima al Odilon Barrot kaj viciĝis inter la plej gravaj membroj de la politika opozicio. Li precipe distingiĝis dum la tiel nomata "bankeda kampanjo", kiel ĉefa organizanto de la bankedo de Orleano, kiu kontribuis al la falo de la reĝimo kaj al la alveno de la Dua Respubliko.

Dum la Dua Imperio, li kiel ministro pri justico prezidis la konsilion de la ministroj en kazo de foresto de Napoleono la 3-a. Li ĝis sia morto estis la favorata konsilisto de la imperiestro rilate al korsikaj aferoj, kaj do plene kontribuis al la multaj tiamaj reformoj en la insulo.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Jean De La Rocca, Abbatucci, sa vie, ses opinions, Parizo, 1858.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]