Karlo Emanuelo la 4-a de Savojo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Karlo Emanuelo la 4-a de Savojo
Reĝo de Sardio Flag of Sardinia.svg
Charles Emmanuelle III of Sardinia, engraving.jpg
Persona informo
Naskiĝo 24-an de majo 1751 (1751-05-24)
en Torino
Morto 6-an de oktobro 1819 (1819-10-06) (68-jara)
en Romo
Tombo Romo [#]
Religio katolikismo [#]
Familio
Dinastio Savojo [#]
Patro Viktoro Amadeo la 3-a de Savojo [#]
Patrino Maria Antonia Ferdinanda of Spain [#]
Gefratoj Princess Maria Anna of Savoy • Marie Joséphine of Savoy • Princess Maria Theresa of Savoy • Princess Maria Carolina of Savoy • Viktoro Emanuelo la 1-a de SavojoKarlo Felikso de Savojo • Giuseppe Benedetto, Count of Asti • Prince Maurizio, Duke of Montferrat • Amedeus Alexander of Savoy • Maria Elisabetta Carlotta of Savoy [#]
Edzino Marie Clotilde of France [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg
Karlo-Emanuelo la 4-a

Karlo-Emanuelo la 4-a de Savojo (itale: Carlo Emanuele) naskiĝis en la tiama ĉefurbo de la Savojaj Ŝtatoj, Torino, je la 24-a de majo 1751 kaj mortis en Romo je la 6-a de oktobro 1819.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Li estis la filo de la reĝo de Sardio Viktoro-Amadeo la 3-a (1726-1796) kaj de lia edzino Maria-Antonineto de Hispanio (1729-1785).

Li fariĝis princo de Piemonto (1773-1796), markizo de Saluco, de Montferato kaj de Oneglio, reĝo de Kipro kaj de Jerusalemo (1796-1802), 4-a reĝo de Sardio kaj duko de Savojo (1796-1802).

Li edziĝis en la nun franca urbo Chambéry (Ŝamberio) je la 6-a de septembro 1775 kun Maria-Klotildo de Burbono (1759-1802), kiu estis kromnomita "la Dika Burbonino" kaj poste titolita "respekteginda" de la Eklezio. Ŝi estis la filino de la daŭfeno Ludoviko de Francio kaj de lia dua edzino Maria-Jozefino de Saksio, kaj ankaŭ la fratino de la reĝoj de Francio Ludoviko la 16-a, Ludoviko la 18-a kaj Karlo la 10-a.

Ili ne sukcesis naski gefilon.

Pro sia malsanema naturo, li ne multe partoprenis la konflikton kun Francio de 1793 ĝis 1796 kaj preferis vivi en monaĥejo. Li ne povis sukcese kontraŭstari la malfacilaĵojn okazintajn post la piemonta malvenko de 1796 kaj suferis la agojn de la franca okupanto kaj de la lokaj jakobenoj, kiuj trudis al li reformojn "kontraŭ-feŭdajn" en 1797-1798. Tio pligravigis la internan agitiĝon de la reĝlando, kiun li forlasis en decembro 1798 por rifuĝi al Sardio.

Senesperigita post la mortoj de sia edzino kaj sia protektanto Caro Paŭlo la 1-a, li abdikis je la 4-a de junio 1802 favore al sia frato Viktoro-Emanuelo la 1-a kaj retiriĝis al Romo kiel jezuito. Tiel kaj tie li mortis en 1819 kaj estas entombigita en la preĝejo Sankta-Andreo de Quirinal.

 

Savoja Blazono en 1720
Antaŭe:Duko de SavojoPoste:
Viktoro Amadeo la 3-a1796 - 1819Viktoro Emanuelo 1-a
Antaŭe:Reĝo de SardioPoste:
Viktoro Amadeo la 1-a1796 - 1819Viktoro Emanuelo 1-a

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]