Michel Chasles

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Michel Chasles
Q75163940
Michel Chasles.jpg
Persona informo
Michel Chasles
Naskonomo Floréal Chasles
Naskiĝo 15-an de novembro 1793 (1793-11-15)
en Épernon
Morto 18-an de decembro 1880 (1880-12-18) (87-jara)
en Parizo
Tombo Saint Chéron Cemetery [#]
Lingvoj franca [#]
Ŝtataneco Francio [#]
Alma mater Franca Politeknika LernejoGimnazio Louis-le-Grand [#]
Subskribo Michel Chasles
Familio
Patro Charles-Henri Chasles [#]
Gefratoj Adelphe Chasles [#]
Parencoj Philarète Chasles • Pierre-Jacques-Michel Chasles • Émile Chasles [#]
Profesio
Okupo matematikisto • historiisto pri matematiko • fizikisto • universitata instruisto [#]
Laborkampo geometrioprojekcia geometrio • harmona analitiko [#]
Aktiva en ChartresParizo [#]
Doktoreca konsilisto Siméon-Denis Poisson [#]
Verkado
Verkoj Chasles' theorem [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Michel CHASLES (naskiĝinta la 15-an de novembro 1793 en Épernon/Eure-et-Loir, mortinta la 12-an de decembro 1880 en Parizo) estis franca matematikisto kaj fizikisto.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Post frekvento de la Franca Politeknika Lernejo li virvis en Chartres kiel kambio-agento. Samloke li ricevis postenon en 1825 profesorece ironte en 1841 kiel profesoro pri geodezio kaj maŝinkonstruado al la Franca Politeknika Lernejo; en 1864 li iĝis profesoro pri supera geometrio ĉe la Akademio de Sciencoj.

Graveco[redakti | redakti fonton]

Chasles faris sur la kampo de sintetika geometrio multon gravan solvante multajn malfacilajn analitikajn problemojn. En 1867 li furoris ege per la publikigo de onidiraj manuskriptoj de Blaise Pascal el kiuj klaru ke li kaj ne Isaac Newton malkovris la leĝon de universala gravito. Tio tuj pridubitis fare de la literaturhistoriisto Armand Prosper Faugère. En 1869 Michel devis agnoski la trompiĝon fare de falsisto.

Li verkis: »Aperçu historique sur l'origine et le développement des méthodes en géometrie« (Bruselo 1837); »Traité de géometrie supérieure« (Parizo 1852); »Traité des sections coniques« (Par. 1865, Bd. 1); »Rapport sur les progrès de la géometrie« (Parizo 1871).

Fonto[redakti | redakti fonton]

Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 3. Leipzig 1905, p. 895-896 (tie ĉi interrete)