Ĉina liriodendro
 |
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Liriodendron chinense
|
||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||
|
||||||||||||
|
|
||||||||||||
| Liriodendron chinense (Hemsl.) Sarg. |
||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||
|
[[Dosiero:Status iucn2.3 NT eo.svg|]]
Konserva statuso: Preskaŭ minacata (LR/nt) |
||||||||||||
Ĉina liriodendro ( Liriodendron chinense ), estas la sola palearkta-hindomalaja specio en la liriodendro-genro. Tiu indiĝena arbo de centra kaj suda Ĉinujo kreskas en la regionoj de Anhujo, Gŭangŝio, Ĝjangsuo, Fuĝjano, Gŭiĝoŭo, Hubejo, Hunano, Ĝjanŝio, Ŝenŝjio, Ĝeĝjango, Siĉuano kaj Junano, kaj ankaŭ loke en norda Vjetnamujo. Protektitaj populacioj troviĝas en la Tianmuŝana Nacia Rezervejo [1], Huangŝan-Monto, Ŭuji-Ŝan, kaj Badagongŝana Naturrezervejo.
Enhavo |
[redakti] Priskribo
Ĉina liriodendro estas tre simila al la nordamerika specio, tulipa liriodendro, malsama pri la ofte iomete pli grandaj kaj pli profund-lobaj folioj, kaj pri la pli mallongaj internaj petaloj en la floroj, al kiuj mankas la oranĝa pigmento de L. tulipifera. La ĉina liriodendro atingas proksimuman altecon de 40 metroj [2].
[redakti] Kultivado
Ĝi ne estas tiel vintroezista kiel la nordamerika specio, sed estas kultivita sur aliaj kontinentoj kiel ornama arbo. Ĝi estas kreskigita en Anglujo ( kie ekzistas multaj ĉe Reĝa Botanika Ĝardeno [3]) de Londono ), Irlando, Belgujo, Nederlando, kaj Germanujo. En Nordameriko, ĝi kreskas tiel fore norden kiel Bostono, Masaĉuseco en la oriento, kaj kiel Vankuvero ( Kanado ) en la okcidento. Ĉina liriodendro ankaŭ troviĝas en Nov-Zelando. En kultivado ĝi kreskas tiel rapide kiel tulipa liriodendro.
[redakti] Referencoj
[redakti] Eksteraj ligiloj
 |
Rilataj artikoloj troviĝas en Portalo pri Biologio |
- Bildoj de ĉina liriodendro. angle
- 1999 : Raporto pri la stato de la medio en Ĉinujo. angle
- Ukkola Tarja e.a. 2001 : Myxomycetes of Hunan Province. Ann. Bot. Fennici, 38, 305-328. angle
- Ĉina liriodendro ( NCBI ). angle
[redakti] Bibliografio
- Hunt, D. (ed). 1998 : Magnolias and their allies. International Dendrology Society & Magnolia Society. ISBN 0-9517234-8-0 angle
